Ενα βήμα μπροστά και πολλά πίσω...

Είναι γνωστό ότι το φίλαθλο πνεύμα στη χώρα που ζούμε δεν είναι και πολύ....ανεπτυγμένο, αυτό οφείλεται σε διάφορους παράγοντες....στους "παράγοντες", στις οικογένειες, στο κράτος, στους νόμους.... και στα σχολεία. Στα σχολεία που θα είχανε την ευκαιρία όχι μόνο να γεμίσουν τις εξέδρες του ελληνικού, αλλά γέμιζαν και εμάς με ελπίδες καθώς τα παιδιά που θα πήγαιναν τώρα στο γήπεδο για να δουν πως είναι να είναι ένα παιχνίδι και όχι για να πλακωθούν στο ξύλο, ίσως σε 10 χρόνια που θα είναι η ηλικία τους τέτοια που θα είναι ενεργοί οπαδοί να έχουν μια παιδεία πιο φίλαθλη.Πρώτο φάουλ. Λυπάμαι που άλλαξαν την απόφασή τους οι "ειδικοί" χρησιμοποιώντας ως άλλοθι την δικαιολογία των διαρκείας. Μας είπανε δηλαδή ότι αφού έχουν κάποιοι διαρκείας πρέπει να πάνε. Πλάκα με κάνεις;; Τελικός κυπέλλου και θα πάνε τα διαρκείας σε ουδέτερο γήπεδο;; Δεύτερο φάουλ!
Τρίτο φάουλ, 600 και 600... αφού τα εισιτήρια θα πάνε σε κατόχους ακριβών διαρκείας γιατί τόσοι λίγοι;; Τέταρτο φάουλ...όλοι ξέρουμε ότι τα εισιτήρια θα πάνε στα καλόπαιδα πραγματικά "ονομαστικά" (όπως λέει και η απόφαση)... δηλαδή...
-Πώς σε λένε;;
-Μπάμπη Σουγιά...
-εεε...ΟΚ μπές!

-Εσένα πώς σε λένε;
-Τάκη Πεταλούδα...
-....Πεταλούδα ε; ...καλά θα περάσουμε... έμπα και συ!

...κάπως έτσι είναι τα ονομαστικά εισιτήρια!

Δυστυχώς τα καλόπαιδα θα βριστούν, θα χαλάσουν τον ρυθμό του μάτς, οι παίκτες(στολίδια) θα ξενερώσουν και θα πάει άλλος ένας τελικός χαμένος για τον κόσμο που πραγματικά θέλει να απολαύσει θέαμα,ένταση,αγωνία και μπάσκετ σε ανώτατο επίπεδο και από τις δυο ομάδες.
Το θέαμα μπορεί να το απολαύσουμε και τώρα, όχι στον βαθμό που μπορούν οι παίκτες όμως, καθώς είναι και θέμα ρυθμού του ματς και όπως είπα το ρυθμό θα τον δίνουν οι οπαδοί, όχι με τύμπανα και τραγούδια...εννοώ πότε θα γίνεται μάτς και πότε όχι...
...άρα θέαμα εν μέρη...ένταση πολύ από τις εξέδρες σίγουρα και κάποια λίγα μέσα στο ματς. Γιατί δεν είναι και εύκολο να βάλεις 3ποντο, να κάνεις μια τάπα στα ίσια ή να κάνεις ένα κάρφωμα κόντρα σε 3 αντιπάλους και να πανηγυρίσεις όπως θέλεις πραγματικά....γιατί κάποιοι που σου βρίζουν μανάδες και οικογένειες από την κερκίδα θα προσβληθούν...
....το μόνο που θα έχει σίγουρα θα είναι αγωνία. Αγωνία για το τι ματς θα δούμε και μετά για το νικητή.

Οπότε αδέρφια αν από τα 2-3 πράγματα που έχει ένα μάτς ΠΑΟ-ΟΣΦΠ και ειδικά όταν είναι τελικός μπορούμε να απολαύσουμε τα μισά απο αυτά τότε σίγουρα χάνουμε...χάνουμε εμείς που υποστηρίζουμε μια απο τις δυο ομάδες, χάνουνε οι φίλοι του αθλήματος σε Ελλάδα και Ευρώπη (όλοι θα το δουν αυτό το μάτς)....όλοι χάνουμε! Μισογεμάτο γήπεδο από κοπρόσκυλα που θα βρίζουν και θα καταστρέφουν το ματς για όλους μας!
Και αυτό είναι το πέμπτο φάουλ...και αποβολή δυστυχώς για τους μόνους που δεν φταίνε...
...καλά να περάσουνε οι παίκτες και εμείς μαζί τους!!

Ηπειρώτικα κλαριναααααα.........

δεν είναι ένα το ψέμα-δύο η αδιαφορία-τρία τα νεύρα-τέσσερα ειρωνεία........
είναι 1 ο Πάτρικ-2-ο Κούσας-3 ο Σνάουτσερ-4 ο Ντιμπαλάς......
ένα κλαρίνο άνευ προηγουμένου στο Ζωσιμάδες sports arena από τα δεύτερα του ΠΑΣ Γιάννενα απέναντι στις...πριμαντόνες της Κλεάνθους...μία ομάδα που πρώτη φορά αυτή η εντεκάδα έπαιξε μαζί εκείνη την μέρα,μερικοί παίκτες όπως ο Ρόβας δεν ήξεραν τα ονόματα των συμπαικτών τους κατάφεραν να συντρίψουν τον ΠΑΟΚ των 8 γκολ και να τον φιλοδορίσουν με 4 τέρματα...ένα μπράβο στον αλενατόρε (νομίζω) και στα παιδιά των Ιωαννίνων για την εμφάνιση και το αποτέλεσμα...
Υ.Γ.Χρυσοχοίδη πάρε το ΜΠΟΥΛΟ ρε,εσύ και μερικοί λακαμάδες ακόμη....
Υ.Γ.είμαστε αλάνια και έχουμε τον ΠΑΟΚ για θρησκεία και δεν μας τρομάζει η πουτ@ν@ η αστυνομία...

Ο άνθρωπος του προέδρου

Έπαιξε μπάλα σε μια εποχή που υποτίθεται το ποδόσφαιρο ήταν πιο ρομαντικό απ' ό,τι είναι τώρα. Σε μια εποχή που η αγάπη για το ποδόσφαιρο, κυρίως, και για τη φανέλα, δευτερευόντως, υπερτερούσε απέναντι σε καθετί άλλο. Ειδικά αν αυτό το άλλο ήταν το χρήμα, πολύ απλά γιατί χρήμα πολύ δεν υπήρχε σ' αυτό το χώρο. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος, όμως, όχι μόνο δε θυμίζει σε τίποτα αυτήν την εποχή που τόσα ακούμε από τους παλιότερους, αλλά αντιθέτως είναι από τις περιπτώσεις που εύχεσαι να κάνει αυτά που κάνει, έχοντας προσωπικό συμφέρον, είτε αυτό είναι οικονομικό είτε οτιδήποτε άλλο. Γιατί αν σκεφτείς ότι μπορεί να πράττει με βάση την αγάπη του για την ομάδα, τότε υπάρχει πολύ σοβαρό πρόβλημα για το πώς μεταφράζεται τελικά η αγάπη του καθενός για την ομάδα του. Φυσικά μιλάω για τον Σάββα Θεοδωρίδη του Ολυμπιακού.
Σε συνέντευξη που έδωσε στο Εθνοσπόρ που κυκλοφόρησε σήμερα ο κ.Θεοδωρίδης υποστήριξε, μεταξύ άλλων, τα εξής(μιλώντας για τον πρόεδρο της ΠΑΕ, Σωκράτη Κόκκαλη):

«Oποιος τον αμφισβητεί, θα με βρει απέναντί του. Tον πρόεδρο θα πρέπει να παρακαλούν όλοι οι Oλυμπιακοί να τον έχει ο Θεός καλά και ας κάνει κάποια λάθη. Aυτό που θέλω εγώ είναι να γίνει ο παλιός Kόκκαλης, αυτός που τους φώναζε "λαγούς" και "κότες" και έτρεμαν, αλλά και να μην πιστεύει ποτέ στο φερ πλέι. Γιατί ο Oλυμπιακός τηρεί ό,τι πει, ενώ οι άλλοι δεν το τηρούν και προσπαθούν υπογείως να επωφεληθούν... Eγώ, ως οπαδός του Oλυμπιακού, είμαι υπόχρεος στον Σωκράτη Kόκκαλη. Tο μόνο που χρειάζεται είναι να διώξει από δίπλα του τους κακούς συμβουλάτορες, αυτούς που δεν έχουν καμιά σχέση με το ποδόσφαιρο και να αναλάβει μόνος του πρωτοβουλίες».

Επίσημο στέλεχος του Ολυμπιακού, νοσταλγεί τις εποχές Ριζούπολης στο 3-0 με τον Παναθηναϊκό! ! ! Προσωπικά, αυτές οι δηλώσεις μου προκαλούν αηδία ως φίλαθλο της ομάδας. Ειδικά το σημείο που λέει "και να μην πιστεύει ποτέ στο φερ πλέι", το διάβασα 10-15 φορές για να σιγουρευτώ πως έχω διαβάσει σωστά. Πολύ ωραίο παράδειγμα για ένα νέο παιδί που θέλει ν' ασχοληθεί με το χώρο και διαβάζει τη συνέντευξη. Του λες με λίγα λόγια πως ό,τι σου λένε οι άλλοι για ευ αγωνίζεσθαι και σεβασμό στον αντίπαλο δεν είναι τίποτα άλλο παρά μαλακίες(σχωρνάτε με). Του λες ότι για να κάνει πρωταθλητισμό στη χώρα του, πρέπει υποχρεωτικά να πατήσει επί πτωμάτων. Του λες ότι για να κερδίσεις τη συμπάθεια των οπαδών της ομάδας σου, πρέπει να κάνεις συνεχώς, όχι απλά επίθεση στο ήθος του αντιπάλου που μαθαίναμε στο σχολείο, αλλά χυδαίες προκλήσεις που εντείνουν το φανατισμό.
Μετά κύριε Θεοδωρίδη, μη διατυμπανίζετε πως είστε κατά των πράξεων βίας και μην καταδικάζετε τις πράξεις των οπαδών του Ολυμπιακού στην Καβαλά και οπουδήποτε αλλού. Γιατί θα είστε υποκριτής μέγιστου βαθμού. Κι αν αυτό περνάει σε κάποιους(τους ίδιους που πρωταγωνιστούν στα επεισόδια είτε άμεσα είτε έμμεσα), να είστε σίγουρος πως στους περισσότερους δεν περνάει. Μπορεί να μη φαίνεται, γιατί η πλειοψηφία δεν έχει την "τρέλα" των άλλων να στέλνει μηνύματα και να βγαίνει στον "αέρα" των αθλητικών σταθμών, αλλά πραγματικά είμαστε πλειοψηφία εμείς οι υπόλοιποι.
Και βεβαίως ένα μεγαλύτερο μπράβο στον κ.Κόκκαλη, όχι μόνο για τις τότε δηλώσεις του που θυμάται με συγκίνηση ο κυρ Σάββας, αλλά και για το γεγονός ότι δίνει επίσημο πόστο σε ανθρώπους σαν τον παλαίμαχο τερματοφύλακα του Ολυμπιακού. Το 'χω ξαναπεί και θα το ξαναπώ. Η γραφικότητα δεν πείραξε ποτέ κανέναν. Ίσα-ίσα δίνει μια ξεχωριστή γεύση στη βαρετή καθημερινότητα. Όταν, όμως, ένα σωματείο που θέλει να λέγεται σοβαρό, λειτουργεί κυρίως με βάση αυτήν, τότε θα προκαλεί δυσάρεστες καταστάσεις στους κύκλους της ίδιας της ομάδας και χλευασμό από τον αντίπαλο...
Αυτά...

Είστε νούμερα ΡΕ

υπάρχουν ποδοσφαιριστές οι οποίοι λατρεύουν κάποιο συγκεκριμένο νούμερο...δε θέλουν να το αποχωριστούν ποτέ..παράδειγμα,ούτε ο Πέρεθ θα έπαιρνε το 7 του Ραούλ..υπάρχουν νούμερα και νούμερα..για μένα το αγαπημένο μου είναι το 10...το 10 το καλό που λέμε..όποτε είχαμε αγώνα το έπαιρνα και δε το άφηνα με τίποτα..το λατρεύω πως το λένε ρε αδερφέ..το δεύτερο αγαπημένο νούμερο είναι το 9 του λαού απ' όσο μπορώ να γνωρίζω...το φορ που λένε οι πολλοί..και το νούμερο ένα είναι το νούμερο του τερματζή,λογικά...ας πάμε σε μερικούς γραφικούς των γηπέδων και ξεκινάω με τον κολλητό μου τον William...
(ρε συ μπούφε γιατί άλλαξαν τα γράμματα?)...ελεος...δεν μπορώ να βλέπω στόπερ να έχει το τιμημένο 10 στην πλάτη..είναι το λιγότερο ντροπή...πρέπει να κρεμαστεί το δελτίο του μέχρι να πάρει κανά 5 ή 2 ή κάτι τέτοιο ρε αδερφέ...
συνεχίζω με έναν άλλον (μας δουλεύουν τα γράμματα?) κύριο και νούμερο από τα λίγα τον Παντελή τον Καφέ...ρε Παντέλο τί κόλλημα είναι αυτό?όταν ήσουν στον Π.Α.Ο.Κ. δε σε παρεξηγούσα,τόσα προβήματα είχαμε με το δικό σου το πρό-βλημα θα ασχολούμασταν?και ο Παντέλος πέρνει το 1 και το κρατάει ακόμη αφήνοντας τους εκάστοτε τέρμες με το παράπονο...

συνεχίζω με τις γραφικότητες και πάω στον αρχιγραφικό κύριο Ivan Zamorano...εντάξει όλοι το έχουμε το κόλλημα με ένα νούμερο..αλλά όχι και έτσι..τί έκανε λοιπόν αυτός ο κύριος όταν το νούμερο 9 το πήρε ο Ρονάλντος (νομίζω)??έβαλε το ταγάρι το 1+8..ρε πόσο χαζός πρέπει να ναι ο άνθρωπας?τα λόγια είναι περιττά,ας μιλήσει η εικόνα...
θα κλείσω το κείμενο με ένα ΤΑΓΑΡΙ...
τα μούτρα του είναι αυτά..καλούλης είσαι μωρέ,θα σε στείλουμε να κάνεις παρέα με τον Ντατολο..τα χω πάρει λίγο μαζί του...το κακό είναι ότι δεν βλέπετε την πλάτη του..αυτό λοιπον το μαλλιαρό πράμα φοράει τον νούμερο 10...το 10 του Κούδα,Del Piero και Ιωαννίδη το φοράει αυτός...θεωρώ ότι αυτός ο κύριος δεν πρέπει να ξαναδεί γήπεδο ούτε από την τιβί...μάλλον επειδή είναι τέρμας και δεν πολυκατέχει το τόπι ζηλεύει όλους εμάς που έχουμε φορέσει και φοράμε ακόμη και τώρα αυτό το νούμερο στην πλάτη μας...

MES QUE UN CLUB ! ! !

Την ομάδα σου στην Ελλάδα τη διαλέγεις, ή σε κάνουν να τη διαλέξεις, από πολύ μικρή ηλικία και δεν την αλλάζεις με τίποτα. Έτσι έγινε με μένα τουλάχιστον. Το περιβάλλον μου με έκανε Ολυμπιακό και ποτέ δεν προβληματίστηκα αν έπρεπε να υποστηρίζω κάποια άλλη. Τον αγάπησα τον Ολυμπιακό κυρίως λόγω του μπάσκετ και αν και πολλοί μου λένε πως δεν έχω τα επαρκή χαρακτηριστικά ενός κλασικού γαύρου(το αντίθετο μάλιστα), δεν αφήνω κανέναν να αμφισβητήσει το πόσο πολύ αγαπώ αυτήν την ομάδα. Παρ' όλο που όντως τα χαρακτηριστικά της, όπως τουλάχιστον έχουν διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια, δε μου ταιριάζουν 100%, θα υποστηρίζω το Θρύλο μέχρι να πεθάνω κι ας το κάνω με αρκετά διαφορετικό τρόπο απ' ό,τι οι περισσότεροι ομοϊδεάτες μου. Θα μπορούσα να σας εξηγήσω τι εννοώ με τη λέξη "χαρακτηριστικά" πιο πάνω, αλλά το αντικείμενο του παρόντος άρθρου είναι η άλλη ομάδα που επέλεξα να υποστηρίζω σε πιο μεγάλη ηλικία, μερικές φορές με το ίδιο πάθος που υποστηρίζω και το εν ελλάδι ποδοσφαιρικό μου πάθος. Σ' αυτήν την περίπτωση η επιλογή ήταν και είναι ολοκληρωτικά δική μου και γι' αυτό ίσως να παθιάζομαι τόσο με μία ξένη ομάδα. Όπως θα καταλάβατε και από τον τίτλο η ομάδα για την οποία μιλάω είναι η Μπαρτσελόνα.
Δεν με συγκινούσαν ποτέ οι πλούσιες ομάδες, οι ομάδες που είχαν τη δύναμη να αγοράζουν τους καλυτερους ποδοσφαιριστές κι έτσι να χτίζουν τ' όνομα τους. Γι' αυτό και αντιπαθούσα πολύ τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ίσως και να έγινα πρώτα αντι-Ρεάλ και μετά Μπάρτσα, δεν ξέρω. Ίσως το ότι η καταλανική ομάδα ήταν το αντίπαλο δέος της Ρεάλ να ήταν το πρώτο που με τράβηξε για να με κερδίσει. Θυμάμαι σα χθες ένα άρθρο στο ΕΘΝΟΣΠΟΡ για τους μπλαουγκράνα. Για την ιστορία της και για την αντιπαλότητα που έχει καλλιεργηθεί με τους Καστιγιάνους της Μαδρίτης και η οποία κρατάει από τα χρόνια του δικτάτορα και φιλοπρωτευουσιάνου Φράνκο. Η όλη αντιπαράθεση που είχε δημιουργηθεί με τον Ντι Στέφανο αλλά και ο μύθος(??) των απειλών του Φράνκο προς τους τότε παίκτες της Μπάρτσα σ' ένα παιχνίδι κυπέλλου όπου ο Ισπανός δικτάτορας ούτε λίγο ούτε πολύ τους είχε αναγκάσει να κάτσουν να χάσουν από τη Ρεάλ γιατί ειδάλλως θα υπήρχε κίνδυνος για τη ζωή τους. Όλα αυτά μου προκάλεσαν μία πρώτη συμπάθεια στην ομάδα της Βαρκελώνης που μετά εξελίχθηκε σε κάτι παραπάνω.
Ήθελα να μάθω περισσότερα. Είναι πράγματι "παραπάνω από ένας σύλλογος" όπως ισχυρίζονται ή μήπως είναι ένα εμπορικό τρικ για να κερδίσουν οπαδούς σαν εμένα; Βεβαίως αυτές οι ανησυχίες δε με απασχόλησαν τότε γιατί ήμουν ακόμα αρκετά μικρός, αλλά τελικά δεν υπήρχε και λόγος. Οι Καταλανοί δε θα παραδεχθούν ποτέ ότι είναι Ισπανοί. Γιατί στο μυαλό τους, Ισπανία είναι μονάχα η Καστίλλη, δηλαδή η πρωτεύουσα και οι γύρω περιοχές της. Η πρωτεύουσα που τόσο πολύ τους έχει κάνει να δεινοπαθήσουν στο παρελθόν. Βεβαίως και τα πράγματα στις μέρες μας έχουν αλλάξει, αλλά οι πληγές των απλών ανθρώπων δεν είναι τόσο εύκολο να επουλωθούν. Γι' αυτούς η Καταλονία είναι η πατρίδα τους, η γλώσσα τους είναι τα καταλανικά- και όχι τα ισπανικά- και φυσικά το καμάρι τους είναι η Μπάρτσα. Η ομάδα που στα δύσκολα χρόνια τους έδινε ελπίδα για καλύτερες μέρες. Η ομάδα στης οποίας το γήπεδο σε κάθε ματς, είχαν την ευκαιρία να διαδηλώσουν κατά του ανθρώπου που τους μεταχειριζόταν σα ζώα. Εκεί ανάμεσα στο πλήθος δε φοβούνταν μην τους συλλάβουν. Κατά κάποιον τρόπο εκεί ένιωθαν ελεύθεροι. Κι αν αυτά με τα χρόνια παρήλθαν και ήρθαν πολύ καλύτερες μέρες για όλους, η ιδέα της Μπάρτσα όχι απλά έπαψε να υπάρχει αλλά διατηρήθηκε και γιγαντώθηκε και πέρα από τα σύνορα.
Ο τρόπος λειτουργίας της ομάδας ακόμα και τις σύγχρονες μέρες διαφέρει από κάθε άλλου συλλόγου. Τα παραπάνω από 100.000 μέλη της, της διασφαλίζουν το δημοκρατικό χαρακτήρα της και της δίνουν δύναμη για να προσπερνά τις δύσκολες μέρες που κάθε τόσο κάνουν την εμφάνισή τους. Κι αν τώρα είναι όλα ρόδινα, σαφώς θα θυμάστε τι γινόταν στις αρχές της πρώτης δεκαετίας του 2000. Τα χρέη της ανέρχονταν στα 150.000.000 ευρώ και η λέξη τίτλος ήταν άγνωστη. Η Μπάρτσα όμως στηρίχθηκε σε ανθρώπους, από τα μέλη της, με όραμα και κατάφερε λίγα χρόνια μετά να έχει γίνει αυτή η ομάδα που όλοι θαυμάζουμε. Χωρίς να έχει πάρει ποτέ χρήματα για να διαφημίσει κάποια εταιρία στη φανέλα της, κάνει κάτι μοναδικό και πρωτόγνωρο σ' όλοκληρο τον κόσμο. Μάλιστα πληρώνει και από πάνω ένα ποσό στη UNICEF για να μπορεί να χρησιμοποιεί το λογότυπο της στην επίσημη εμφάνιση της ομάδας! Αν και αρκετές φορές ο πειρασμός των έξτρα εσόδων έχει κάνει την εμφάνισή του, πρυτανεύει πάντα η άποψη ότι η μπλαουγκράνα φανέλα είναι τόσο ιερή και σημαντική που δεν πρέπει να φέρει κάτι αλλό εκτός από το σήμα της ομάδας και αναγκαστικά το λογότυπο της εταιρείας ένδυσης.
Ακόμη και στο αγωνιστικό, η Μπαρτσελόνα είναι mes que un club. Τι εννοώ; Σίγουρα δεν είναι ο μοναδικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που δίνει έμφαση στα φυτώρια του όχι απλά για να βγάλει παίκτες που θα στελεχώσουν στο μέλλον την πρώτη ομάδα, αλλά και που προσπαθεί να τους εντάξει από μικρούς στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας. Όμως αυτό συνδυάζεται με τη γενικότερη νοοτροπία που προσπαθεί να εμφυσήσει στους εκολλαπτόμενους πρωταγωνιστές της ομάδας. Γι' αυτό τον Γκουαρντιόλα τον διαδέχτηκε αμέσως ο Τσάβι και τον Τσάβι θα τον διαδεχθεί αμέσως ο Ινιέστα. Πριν μπουν στην πρώτη ομάδα ξέρουν τι πρέπει να κάνουν και γιατί το κάνουν. Κι όταν οι φουρνιές δεν είναι πολύ καλές, δεν αναγκάζεται να πάει σε άλλες λογικές. Είμαι περήφανος που αγάπησα την ομάδα όταν έπαιζαν οι Αμπελάρδο και Γκάμπρι όπως είμαι περήφανος που τώρα στην ίδια ομάδα αγωνίζονται οι Πικέ και Μέσσι.
Οι οπαδοί δεν είναι ευχαριστημένοι να βλέπουν την ομάδα τους να παίρνει τίτλους. Όσο κι αν καμαρώνουν που έχουν τους περισσότερους τίτλους σε ένα θεσμό που λέγεται το Κύπελλο του Βασιλιά(Copa Del Rey, το ισπανικό κύπελλο δηλαδή). Δεν τους νοιάζει αυτό τόσο, όσο η ομάδα να προσπαθεί να αποδώσει με τον τρόπο που έχουν συνηθήσει. Τεχνική σε συνδυασμό με μάτωμα της φανέλας και ομαδικότητα. Μόνο έτσι θα φωνάζουν Μπάρσα Μπάρσα Μπάαααρσα! Αλλιώς κάθονται στα καρεκλάκια τους και κουνάνε τα μαντίλια τους. Το Καμπ Νου δεν ήταν και ούτε πρόκειται να γίνει ποτέ η έδρα κολαστήριο παρά τους σχεδόν 100.000 ανθρώπους που χωράει. Αυτό δε σημαίνει πως οι Καταλανοί δε στηρίζουν την ομάδα τους. Απλά έχουν μία νοοτροπία η οποία τους ωθεί να κάνουν περισσότερο πράξεις παρά να φωνάζουν.
Όταν ο Λαπόρτα ανέλαβε την ομάδα το 2003 από ένα καθεστώς που την πήγαινε με μαθηματική ακρίβεια στη διάλυση, είπε στου παίκτες: "Στην αριστερή πλευρά της φανέλας σας έχετε το έμβλημα της Μπαρτσελόνα. Ακριβώς από κάτω του είναι η καρδιά σας"... Αυτό είναι τελικά η Μπάρτσα. Μια καρδιά που βάζει το μυαλό να δουλέψει σωστά για να λειτουργεί η ίδια

Το blog των συνεντεύξεων

Περάσαν μήνες, περάσαν χρόνια(σχεδόν δύο) από την πρώτη μέρα που τούτο το μπλογκ βγήκε στον αέρα και μια σοβαρή συνέντευξη δεν είχαμε πάρει. Εντάξει το Νοέμβριο του 2008 κάναμε την έκπληξη με σούπερ διπλή(λίγο σικέ) εξομολόγηση δύο παικτών που άφησαν το στίγμα τους στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Το Μάρτιο του επόμενου χρόνου ο Ερνέστο Βαλβέρδε απάντησε-εν αγνοία του βέβαια- στις ερωτήσεις μας. Τον Ιούνιο του 2009 ξεκινήσαμε με Το Κουρκούτι του Sport24 και συνεχίσαμε με τη Giovanna(Τζοβάνα), ενώ τον Ιούλιο του ίδιου έτους, ο τελευταίος που μάς άνοιξε την καρδιά του ήταν ο αρχισυντάκτης της Αθλητικής Κυριακής, Παναγιώτης Περπερίδης. Καιρός να επανέλθουμε στις σικέ, με τον καθηγητή διαιτησίας και σχολιαστή των αμφισβητούμενων φάσεων, Παναγιώτη Βαρούχα. Χωρίς πολλά-πολλά πάμε γρήγορα να δούμε τι μας είπε:

Γεια σας κύριε Βαρούχα...
Πριν ξεκινήσουμε, θα 'θελα να επισημάνω κάτι. Έχω πει 100 φορές ότι δεν είναι ωραίο οι διαιτητές να τρέχουν με τις σφυρίχτρες στο στόμα. Τη σφυρίχτρα την έχουμε στο χέρι και τη βάζουμε στο στόμα μόνο όταν είναι να σφυρίξουμε. Είναι αντιαισθητική η εικόνα που βλέπουμε σε πολλούς διαιτητές κι έτσι δε θα μπορέσουμε ποτέ να πραγματοποίησουμε το project που έχουμε στο μυαλό μας, εγώ και κάποιοι συνάδελφοι για το ριάλιτι Next Top Model Referee.

Μιλήστε μας λίγο αν θέλετε γι' αυτό...
Βεβαίως κύριε Μπούφε. Στο πρόγραμμα αυτό θα συμμέτεχουν 12 διαιτητές πρώτης κατηγορίας και θα κρίνονται με βάση την παρουσία τους στο γήπεδο. Και φυσικά δεν εννοώ την απόδοση τους με βάση τον έλεγχο του παιχνιδιού και την εφαρμογή των κανονισμών αλλά κυριολεκτικά την παρουσία τους. Το πόσο ψηλά έχουν τις κάλτσες, πόσο προσεγμένα είναι τα παπούτσα τους, αν η κίτρινη κάρτα φωσφορίζει στο σκοτάδι, τι γράμματα κάνουν όταν σημειώνουν τα ονόματα, πως απλώνουν τα χέρια τους όταν υποδεικνύουν μία παράβαση, αυτό με τη σφυρίχτρα που ανέφερα προηγουμένως, πως έχουν το μαλλί τους, αν έχουν μπάκα και το σχήμα της αν είναι προσεγμένο και στρογγυλό όπως η ποδοσφαιρική επίσημη μπάλα του πρωταθλήματος, τη χροιά της φωνής τους όταν βρίζονται με τους παίκτες των ομάδων ή με τους βοηθούς από την ενδοσυνεννόηση και πολλά άλλα ζητηματα τα οποία κοιτάμε.

Μάλιστα... Έχει αποφασιστεί η κριτική επιτροπή, ο παρουσιαστής, το κανάλι στο οποίο θα προβληθεί;
Βεβαίως. Παρουσιαστής θα είναι ο Τάσος Κάκκος. Μάλιστα όπως ο Ρουβάς βγάζει και πετάει τα γυαλιά του στο κοινό όταν αρχίζει το X-Factor, έτσι σκεφτόμαστε και ο Τάσος να βγάζει και να πετάει τη σφυρίχτρα του ή το μπλοκάκι που σημειώνει τις κάρτες και τις αλλαγές. Στην κριτική επιτροπή θα είμαι φυσικά εγώ, ο Κώστας Γαλάνης που θα κρίνει ποιος διαιτητής έχει βάση στατιστικών τα περισσότερα σηκώματα χεριών και το πόσα εκατοστά σηκώνει τα πόδια από το έδαφος όταν τρέχει και φυσικά η Άννα Καραμανλή απλά για να γελάει. Το ριάλιτι σκεφτόμαστε να το προβάλλουμε από τον Άλφα μια και θα πρόκειται για διαιτητές Άλφα Κατηγορίας ή το Σταρ επειδή θα το παρουσιάζει ο σταρ ο Τάσος ο Κάκκος.

Ας προχωρήσουμε λίγο στο επόμενο θέμα μας. Είστε ευχαριστήμενος από το concept της Αθλητικής Κυριακής;
Κοιτάξτε να δείτε κύριε Μπούφε. Έχω πει πολλές φορές ότι οι παλαίμαχοι παίκτες παύλα σχολιαστές της εκπομπής, πρέπει να έχουν καλύτερη θέση στο studio. Πολλές φορές ο κύριος Μίχος καταλαμβάνει μεγαλύτερο χώρο με τα χέρια του στο τραπέζι κι έτσι δεν αφήνει τους συναδέλφους του να εκφραστούν ελεύθερα. Επίσης, έχω συλλάβει αρκετές φορές, τον Παύλο Παπαδημητρίου να έχει τα μάτια του σε εκτεθειμένη θέση πάνω στο στήθος της Άννας Καραμανλή. Τέλος ο Κώστας Γαλάνης στις σημειώσεις του, στα χαρτιά που έχει μπροστά του με τους αριθμούς, κάνει αρκετά επικίνδυνα μαρκαρίσματα με τον stabilo του, κάτι που μπορεί να του αποφέρει μία κάρτα για τους διαγωνισμούς την ώρα που μιλάει.

Πέρα από το να κρίνετε διαιτήτες και γενικά να ασχολείστε με το ποδόσφαιρο, θέλετε να μας πείτε τι κάνετε στον ελεύθερο χρόνο σας;
Πρέπει να ξέρετε και εσείς αλλά και το αναγνωστικό σας κοινό πως και μεις οι διαιτητές είμαστε πάνω απ' όλα άνθρωποι και φυσικά δε σκεφτόμαστε συνεχώς τη δουλειά μας. Θα σας πω ότι τον ελεύθερο χρόνο μου βλέπω ταίνιες και μάλιστα του παλιού ελληνικού κινηματογράφου όπως "Η Ρένα είναι οφ σάιντ" ή κάποιες από τις θρυλικές βιντεοταινίες του '80 όπως εκείνη που ο Ψάλτης είχε μεταμφιεστεί σε γυναίκα τροχονόμο γιατί μ' αρέσει ο τρόπος που σφυρίζει. Να σας πω επίσης πως πηγαίνω σε μεγάλες πίστες και όταν βάζουν ζεϊμπέκικα, σηκώνομαι πάνω για να χειροκροτήσω αλλά κυρίως να επευφημήσω εκείνον που χορεύει, σφυρίζοντας κλέφτικα. Μ' αρέσει ακόμα να στήνω πλάκες σε δικούς μου ανθρώπους και όταν με ρωτάνε αν ξέρω κάτι, να σφυρίζω αδιάφορα.

Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που διαθέσατε κύριε Βαρούχα. Βλέπετε εδώ έχουν μιλήσει αρκετοί σπουδαίοι άνθρωποι κι εσείς μόλις γίνατε ακόμη ένας...
Ευχαριστώ παιδί μου, αλλά για το "βλέπετε εδώ" εγώ κατέχω τα πνευματικά δικαιώματα.


Αρκετές ειδήσεις βγήκαν απ' τη συζήτηση που είχαμε με τον καθηγητή διαιτησίας σε μια εποχή που οι άνθρωποι του χώρου συνηθίζουν να μη λένε πολλά για θέματα που καίνε. Ο Παναγιώτης Βαρούχας, όχι μόνο πήρε την καυτή πατάτα που του πετάξαμε, αλλά τη ξεφλούδισε και μας την επέστρεψε σερβιρισμένη με μία πολύ ωραία σάλτσα και λίγους απαραίτητους μαϊντανούς...


Κάθε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις, δυστυχώς, είναι απολύτως συμπτωματική. Κρίμα και το Next Top Model Referee θα είχε ενδιαφέρον. Γι' αυτό το λόγο ίσως επανέλθουμε στο θέμα μιαν άλλη φορά.


ΥΓ:Ο ΠΑΟΚ κέρδισε χθες τον Ολυμπιακό στο Γ. Καραϊσκάκης. Χωρίς να θέλω να υποβαθμίσω τη νίκη του δικέφαλου, θα κάνω νύξη μόνο στην ομάδα μου. Η οποία μόνο ομάδα δεν είναι. Τι, δε με πιστεύετε; Για δείτε στη φωτογραφία πίσω τους Μέλμπεργκ και Λούα Λούα:

Δε φοράνε καν κάλτσες ίδιου σχεδίου. Αν και το βήμα, το χαμηλωμένο κεφάλι και η (μη) κίνηση των χεριών είναι συντονισμένα, δεν μπορώ να πω. Κόκκαλη, από τις κάλτσες ξεκίνα! Ικανό σε έχω...

Εδώ ο καλός κορνές!!!

Επειδή είμαι πολύ μπροστά μετακομίζω στο Ρέντη και ανοίγω μαγαζί με κορνέδες....μιλάμε για πολύ χρήμα!!
Όαση ο Ντατολο που αν και πολύ..............ντελικάτος και δαντελένιος έπαιξε με πάθος με άξιο συμπαραστάτη τον Όλοφ.
Απο κει και πέρα; Νομίζω θα έπρεπε να ξεκινήσουν Ιερο, Μαρέσκα, Τόρο στα χαφ και Ντατολο,Λουα στα άκρα. Αλλά αυτά θα τα έκανα εγω.
Άψογος ο κόσμος που έδειξε τι είναι Ολυμπιακός γιατί η ομάδα σε λίγο θα έχει μόνο τη φανέλα.
Δεν θέλω να μειώσω τους παίκτες, αλλά να ρίξω όλη την ευθύνη στον Κόκκαλη και να τραγουδήσω για ακόμη μια φορά το πιο ενθουσιώδες σύνθημα που ακούγεται στο Καραϊσκάκης εδώ και καιρό....
ΕΕΕΕΕρνέστο Βαλβερδεεεεεε ΕΕΕΕΕρνεστο Βαλβέρδε!!!!!!
Πόσο πίστευες ρε Σωκράτη ότι θα είχες τύχη;; Τι θα κάνεις τώρα θα διώξεις και τον Μπάντοβιτς;; Ή μηπως θα τον κρατήσεις για να "αναδείξουμε και έναν προπονητή"; Οι αλλαγές στον πάγκο δεν οδηγούν σε νίκες...οι προπονητές το κάνουν! Ελπίζω να μην πας να πάρεις κανένα όνομα τώρα να θολώσεις τα νερά γιατί και αυτός χωρίς προπονητή χαμένος θα πάει. Στο καλό Σωκράτη...γιατί όπως σοφά έλεγε το Καραϊσκάκης... όποιος δεν μπορεί να πάει να....