Αυθεντικό ελληνικό μπασκετικό ταλέντο

Θεωρώντας τον εαυτό μου αρκετά μπασκετικό, λέω ν' ασχοληθώ μετά από καιρό με το άθλημα που αγάπησα από μικρός κι εξακολουθώ ν' αγαπώ. Φυσικά η ευκαιρία δίνεται μετά τα πρώτα 2 παιχνίδια που έδωσαν για την προημιτελική φάση της Euroleague η ομάδα μου, ο Ολυμπιακός αλλά και ο Παναθηναϊκός. Δε θέλω τόσο να σταθώ στις ομάδες και την απόδοσή τους αλλά σε έναν μόνο μπασκετμπολίστα που παίζει στον έναν από τους 2 αιώνιους αντιπάλους έστω και αν μικρός υποστήριζε τον άλλο. Για έναν Πυργιώτη που έχει ακούσει τόσα πολλά από πολλούς, αλλά που κάθε φορά βρίσκει τρόπο ν' απαντάει μ' αυτά που κάνει μέσα στο παρκέ.
Φυσικά αναφέρομαι στον Παναγιώτη Βασιλόπουλο. Κάθε φορά που πηγαίνω στο γήπεδο ακούω αρκετούς να τον βρίζουν καθ' όλη τη διάρκεια του εκάστοτε παιχνιδιού και αναρωτιούνται για ποιο λόγο μένει τόση ώρα στο παρκέ. Το ότι έχει δηλώσει πως μικρός στο χωριό του στον Πύργο ήταν φίλαθλος (και όχι οπαδός) του Παναθηναϊκού, δίνει αφορμή στους "γαύρους"(κι εδώ αναφέρω τη λέξη με την αρνητική της έννοια) της εξέδρας να δυσανασχετούν κάθε φορά που διστάζει να σουτάρει ή κάνει κάποια λάθος πάσα. Το ότι ο ίδιος έχει παραδεχθεί ότι δεν έχει μπασκετικό ταλέντο είναι άλλη μια αφορμή. Βέβαια εδώ ο Παναγιώτης προφανώς κάνει λάθος στην κρίση για τον εαυτό του. Εξαρτάται τι ορίζουμε μπασκετικό ταλέντο. Αν λέγοντας αυτόν τον όρο εννοούμε θανατηφόρο σουτ, κάρφωμα από το τρίποντο, εντυπωσιακά σπασίματα της μέσης ίσως να 'χει δίκιο. Αλλά μπάσκετ-και το ξέρουμε πολύ καλά εδώ στην Ελλάδα αυτό, νομίζω- δεν είναι μόνο αυτά. Μπάσκετ είναι και τα ριμπάουντ, μπάσκετ είναι να μην αφήνεις τον αντίπαλο να πάρει ανάσα με την πίεση σου, μπάσκετ είναι να παίρνεις 2-3 σουτ σε κάθε αγώνα και να τα βάζεις όχι γιατί είσαι μεγάλος σουτέρ(τομέας που ο Βασιλόπουλος έχει παρουσιάσει τρομερή βελτίωση κατά τ' άλλα από τότε που ήρθε στον Πειραιά), αλλά γιατί έχεις καρδιά και... φούστα του τσολιά. Και δεν μπορώ να καταλάβω πως είναι δυνατόν να μην αναγνωρίζονται αυτά στη χώρα μας. Το λέω αυτό γιατί σε μία μόνο προπόνηση να συμμετάσχει κάποιος ακόμη και σε σωματείο της γειτονιάς το πρώτο πράγμα που θ΄ακούσει από τον προπονητή της αλάνας έστω είναι αυτό το περιβόητο: "με την επίθεση έχεις θέαμα, αλλά με την άμυνα παίρνεις τα πρωταθλήματα"... Εδώ οι μπασκετμπολίστες πρώτα μαθαίνουν να ματώνουν για κάθε μπάλα, για κάθε φάση και μετά μαθαίνουν να σουτάρουν. Καλώς ή κακώς αυτή είναι η σχολή μας, αυτό το μπάσκετ αντιπροσωπεύουμε και αυτό διδάχτηκα και γω στον ιστορικό Α.Ο ΤΡΙΤΩΝ. Άρα λοιπόν όταν βλέπω αθλητές σαν τον Βασιλόπουλο, που όταν ήρθε στον Ολυμπιακό το μόνο που είχε ήταν διάθεση και τώρα έχει γίνει από τα σημαντικότερα γρανάζια της ομάδας, το χαίρομαι διπλά... Όταν με την άμυνά του αποσοβεί δέκα καλάθια σε κάθε αγώνα, δεν πειράζει, ας κάνει και 2 κακές επιλογές στην επίθεση. Βέβαια όποτε η μπάλα καίει, μόνο κακές επιλογές δεν κάνει ΚΑΙ στην επίθεση. Να θυμίσω πρόχειρα έναν τελικό πρόπερσι στο ΣΕΦ με τον Παναθηναϊκό, που με λέι απ στο τέλος έδωσε τη νίκη στην ομάδα του. Κάτι που επανέλαβε και φέτος απέναντι στον ίδιο αντίπαλο πριν από ένα μήνα και φυσικά όλοι θυμόμαστε τα κρίσιμα τρίποντα στα πολύ πρόσφατα παιχνίδια με τη Ρεάλ.. Φυσικά δεν αναφέρω τις κρίσιμες άμυνες που έχει βγάλει ακόμη και στα ίδια παιχνίδια γιατί θα καταντήσω κουραστικός(όχι πως δεν έχω γίνει ήδη)...
Καταλαβαίνω τους περιστασιακούς οπαδούς του αθλήματος, αυτούς που βλέπουν μπάσκετ μόνο όταν παίζουμε με τον Παναθηναϊκό ή κάποιο κρίσιμο ματς στην Ευρώπη, να μην πολυγουστάρουν τον τρόπο παιχνιδιού του Βασιλόπουλου. Σου λέει "ρε φίλε τι να τον κάνω να παίζει ο άλλος 25 και 30 λεπτά και να βάζει μόνο 6-8 πόντους"; Προφανώς για να κερδίσεις τους αγώνες χρειάζεσαι και την επίθεση. Αν παίξεις την τέλεια άμυνα αλλά δε σκοράρεις πάλι χαμένος θα 'σαι. Το πολύ πολύ να πας το ματς στο 0-0 και να το οδηγήσεις στην παράταση. Το θέμα είναι πως δημιουργείς τις προϋποθέσεις για να σκοράρεις αρκετά, έστω έναν πόντο περισσότερο από τον αντίπαλο. Αν παραδείγματος χάρη ο Βασιλόπουλος στην περίπτωση μας, κάνει όλες τις υπόλοιπες δουλειές μέσα στο γήπεδο, επιτρέπει στους συμπαίκτες του να είναι συγκεντρωμένοι στο δικό τους επιθετικό ρόλο. Για να το θέσω απλοϊκά ο Βασιλόπουλος είναι το αμυντικό χαφ του μπασκετικού Ολυμπιακού που δουλεύει για να φανούν άλλοι στο σκοράρισμα και να του πάρουν τη δόξα. Το παράδειγμα δεν είναι 100% εύστοχο γιατί στο μπάσκετ οι παίκτες είναι μόλις 5 και δεν μπορεί ούτε ένας παίκτης να χαραμιστεί χωρίς να προσφέρει τίποτα στον κάθε τομέα ξεχωριστά. Είσαι 1,60; Θα πηδήξεις για ριμπάουντ κύριε. Θα κάνεις μπλοκ άουτ για να εμποδίσεις τον προσωπικό σου αντίπαλο να πηδήξει αυτός για ριμπάουντ και να έρθει να το μαζέψει κάποιος ψηλότερος συμπαίκτης σου. Είσαι ο Βασιλόπουλος κι έχεις δώσει τα πάντα σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού; Θα πάρεις και το κρίσιμο σουτ στο τέλος. Είναι υποχρέωση σου να έχεις έστω αξιοπρεπές σουτ.
Για να τελειώνουμε, πιστεύω πως το Νο13(τώρα που ανέφερα τον αριθμό της φανέλας του θυμήθηκα την προσπάθεια που έκανε πρόσφατα να εξηγήσει ότι η επιλογή του συγκεκριμένου αριθμού δεν έχει σε τίποτα να κάνει με τη συμπάθεια που έιχε μικρός στον Παναθηναϊκό αλλά με το ότι σε όλες τις ομάδες που αγωνίστηκε έμενε πάντα το 13 γιατί το απέφευγαν οι συμπαίκτες του. Δε χρειάζεται ρε Παναγιώτη, αν βάζεις τα κρίσιμα σουτ στο τέλος κανένας δε θα δίνει σημασία σ' αυτά, αν τα χάνεις θα ξαναγίνεις ο βάζελος που τι δουλειά έχει στην Ολυμπιακάρα μας...) του Ολυμπιακού είναι αν όχι ο καλύτερος, σίγουρα ένας από τους καλύτερους αμυνόμενους με πλάγια βήματα στην Ευρώπη και όσο και αν ακούγεται κλισέ ο ορισμός του υπερπολύτιμου εργαλείου για κάθε προπονητή.
Τώρα όσο για την ομάδα συνολικά, η άποψή μου είναι ότι βρίσκεται σε καλό δρόμο και αυτή η άποψη υπήρχε ακόμη και από τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος που χάσαμε και υπήρχε πολύ μεγάλη γκρίνια... Ο Ολυμπιακός συνεχώς βελτιώνεται και φαίνεται να μαθαίνει από τα λάθη του κάτι που πρέπει ν' αναγνωριστεί στο Γιαννάκη με την ίδια λογική που δικαίως δέχθηκε αρκετή κριτική στα πρώτο μισό της σεζόν. Αν δε είχε και ένα αξιοπρεπές ποσοστό στις βολές θα έπαιρνε και τα 2 ματς της εβδομάδας περίπατο. Δείτε το λίγο και θα δείτε πως έχω ένα δίκιο εδώ τουλάχιστον.
Από την άλλη ο Παναθηναϊκός χωρίς να έχω ολοκληρωμένη άποψη και από τα 2 ματς με τη Σιένα τα οποία είδα αποσπασματικά φαίνεται χωρίς τον Διαμαντίδη μια πολύ απείθαρχη ομάδα. Μου θύμησε πολύ Ολυμπιακό του Γκέρσον... Είπαμε με τόσους καλούς επιθετικά παίκτες να δοθεί και λίγο ελευθερία αλλά όχι κι έτσι... Ίσως από την άλλη αυτοί οι παίκτες δεν μπορούν με τίποτα να μπουν σε καλούπια. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς με την έδρα σύμμαχο του και χωρίς τον Μητσάρα τον Διαμαντίδη, αποφάσισε ν' αφήσει τους παίκτες να παίξουν με το ένστικτο κυρίως, αλλά με τη Σιένα που παίζει έτσι όλη τη χρονιά αυτά τα πληρώνεις. Και τα λάθη στο τέλος προήλθαν από την επιπολαότητα αυτής της ελευθερίας που λέγαμε πιο πάνω.


ΟΛΟΙ ΒΕΡΟΛΙΝΟ

Μακεδονία και Παιονία

Συνεχίζουμε λοιπόν με τα ελαφριά θέματα που αρέσουν στο Boufo,παραθέτοντας μια πολύ ενδιαφέρουσα επιστολή του Stephen Miller στο επίσημο περιοδικό του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου των Ηνωμένων Πολιτειών:

  Ο διάσημος Αμερικανός Καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλευ Στέφεν Μίλλερ, με μνημειώδη επιστολή του, προς το επίσημο Περιοδικό του Αμερικανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου «Archaeology Magazine», ξεσκεπάζει τους σφετεριστές της Ιστορικής Αλήθειας και με αδιαμφισβήτητα επιστημονικά επιχειρήματα, καταρρίπτει απόλυτα τους ισχυρισμούς των Σκοπίων, περί του δήθεν δικαιώματός τους να αποκαλούνται «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» και «ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ»!

Μοιάζει με σκηνή από κινηματογραφική ταινία, αλλά είναι πραγματικός εφιάλτης:
το Κυβερνητικό Μέγαρο των Σφετεριστών της Μακεδονίας μας, ντυμένο με …«παρελθόν»

  Ειδικότερα, ο διάσημος Καθηγητής, με αφορμή προκλητικό άρθρο του Δημοσιογράφου Matthew Brunwasser για τα Σκόπια, υπό τον τίτλο «Letter From Macedonia: Owning Alexander», που δημοσιεύθηκε στο προηγούμενο τεύχος Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου του καταξιωμένου αμερικανικού περιοδικού «Archaeology», ανατρέπει με γραπτή επιστολή του το «θεμελιώδες ιδεολόγημα» των Σκοπίων, τεκμηριώνοντας πως η περιοχή εκείνη ήταν η Παιονία και πως δεν έχουν δικαίωμα άρα οι σημερινοί Σκοπιανοί κάτοικοί της, να αποκαλούν το κράτος τους «Μακεδονία», αλλά ούτε και τους εαυτούς τους «Μακεδόνες», όπως δεν μπορούν να το κάνουν λόγου χάρη και «οι Αιγύπτιοι»!

 ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

ΠΑΙΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ …«ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»!

  Συγκεκριμένα, γράφει κατά λέξη ο διάσημος Αμερικανός Καθηγητής προς τον Εκδότη του Archaeology:
  «Ανοίγοντας σήμερα το τεύχος Ιανουαρίου/Φεβρουαρίου του περιοδικού Archaeology, ανέτρεξα με ενδιαφέρον στο «Γράμμα από τη Μακεδονία» και διαπίστωσα ότι στην πραγματικότητα ήταν ένα γράμμααπό την Παιονία – περιοχή βόρεια του όρους Βαρνούς και του όρους Όρβηλος. Η περιγραφή του Livy για τη δημιουργία της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας (45.29.7 και 12) κάνει σαφές ότι οι Παίονες ζούσαν βόρεια των εν λόγω βουνών, (τα οποία σήμερα αποτελούν γεωγραφικά τα φυσικά όρια της Ελλάδας) και νότια της Δαρδανίας, που σήμερα βρίσκεται το Κόσοβο. Κατά το Στράβωνα (7.τμ.4) είναι ακόμη περισσότερο σαφές να λεχθεί, ότι η Παιονία βρισκόταν βόρεια της Μακεδονίας και η μόνη δίοδος από την μία στην άλλη περιοχή ήταν (και παραμένει σήμερα) η διάβαση μέσω του στενού περάσματος του Αξιού ποταμού (ή Βαρδάρη). Με άλλα λόγια η περιοχή την οποία περιγράφει ο Matthew Brunwasser στο άρθρο του “Owning Alexander”, ήταν στην αρχαιότητα η Παιονία.

   Βεβαίως (συνεχίζει ο Καθηγητής), όπως μας λέει ο Θουκυδίδης (2.99), οι Μακεδόνες είχαν καταλάβει «μία στενή λωρίδα της Παιονίας, που εκτείνεται από το εσωτερικό μέχρι την Πέλλα και τη θάλασσα, κατά μήκος του Αξιού ποταμού. Θα ήταν ίσως κατανοητό εάν οι σημερινοί κάτοικοι της δημοκρατίας των Σκοπίων ονόμαζαν τους εαυτούς τους Παίονες και θεωρούσαν ότι τους ανήκει η περιοχή που περιγράφει ο Θουκυδίδης. Αλλά γιατί, αντίθετα, προσπαθούν οι σημερινοί κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας να ονομάζονται Μακεδόνες και η περιοχή τους Μακεδονία;

ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ!

O κ. Brunwasser, (Σ.55) αναφέρεται στους Ελληνικούς ισχυρισμούς, ότι η στάση αυτή αποτελεί «ένδειξη διεκδικήσεων Ελληνικών εδαφών» και επισημαίνει ότι «η βόρεια περιοχή της Ελλάδας, ονομάζεται επίσης Μακεδονία». Αφήνοντας κατά μέρος ότι αυτή η βόρεια περιοχή της Ελλάδας ονομάζεται συνεχώς Μακεδονία για περισσότερα από 2500 χρόνια, (βλέπε μεταξύ άλλων και Ηρόδοτος 5.17 – 7.128 και αλλού) η πλέον σύγχρονη Ιστορία καταδεικνύει ότι οι Ελληνικές ανησυχίες είναι νόμιμες. 

Ενδεικτικά σημειώνεται ότι Χάρτης που εκτύπωσαν τα Σκόπια το 1992 (Εικόνα 1) δείχνει καθαρά την διεκδίκηση, ότι η Μακεδονία εκτείνεται από εκεί, μέχρι το όρος Όλυμπος, προς νότον, συγχωνεύοντας έτσι τις περιοχές της αρχαίας Παιονίας και Μακεδονίας σε μία ενότητα. 

Η ίδια διεκδίκηση είναι διακριτή και σε χαρτονόμισμα τράπεζας της “Δημοκρατίας της Μακεδονίας”, που δείχνει ως ένα από τα Μνημεία της τον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης, που βρίσκεται στην Ελλάδα (Εικόνα 2). Υπάρχουν πολλά ακόμη παραδείγματα ημερολογίων, χριστουγεννιάτικων καρτών, αυτοκόλλητων για αυτοκίνητα κτλ, με τις ίδιες διεκδικήσεις.

ΣΕ ΠΟΙΑ “ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ” ΠΗΓΕ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ;

Ο κ. Brunwasser έχει επί πλέον αναδείξει συμφωνώντας, (International Herald Tribune 10-1-2008), εργασία του «Μακεδονικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Ερευνών 16:9» που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη (16:9), κατά την οποία ένας Μακεδόνας παρουσιάστηκε στον Απόστολο Παύλο, παρακαλώντας τον «Έλα στη Μακεδονία να μας βοηθήσεις». Σε ποίες περιοχές της Μακεδονίας πήγε ο Απόστολος Παύλος; Πήγε στη Νεάπολη (Καβάλα), στους Φιλίππους, στην Αμφίπολη, στη Απολλωνία, στη Θεσσαλονίκη και στη Βέροια (Πράξεις 16:11-17:10). Όλες αυτές οι περιοχές αποτελούν την ιστορική Μακεδονία και καμία δεν βρίσκεται στην Παιονία. Τι είδους απαίτηση εγείρεται από ένα Ινστιτούτο των Σκοπίων, που αναφέρεται σε περιγραφή της αρχαίας Μακεδονίας και στη σημερινή περιοχή της σημερινής βόρειας Ελλάδας

“Η ΜΕΓΑΛΗ …ΦΛΩΡΙΔΑ”

   Δεν ξέρω τι θα συμπεραίναμε, εάν ένα μεγάλο νησί κοντά στις νοτιοδυτικές ακτές των ΗΠΑ άρχιζε να αυτοαποκαλείται Φλώριδα και εμφάνιζε σε χαρτονομίσματά του εικόνες της από το Disney World, ενώ παράλληλα κυκλοφορούσε χάρτες που θα παρουσίαζαν τη “Μεγάλη Φλώριδα”!

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΤΕΤΤΙΝΙΟΥΣ,1944

Σίγουρα δεν υπάρχει αμφιβολία για το τι είχε στο μυαλό του ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Edward Stettinious, όταν στις 26 Δεκεμβρίου 1944 έγραφε [Πηγή: U.S. State Department, Foreign Relations vol viii, Washington, D.C., Circular Airgram (868.014/26Dec.1944)]:

  “Το Υπουργείο (Εξωτερικών) σημείωσε με σημαντικό ενδιαφέρον αυξανόμενες προπαγανδιστικές διαδόσεις και ημιεπίσημες δηλώσεις υπέρ μιας αυτόνομης Μακεδονίας, που προέρχονται κυρίως από τη Βουλγαρία, αλλά επίσης και από Γιουγκοσλαβικές πηγές παρτιζάνων και άλλων, με την πρόθεση να συμπεριληφθούν και ελληνικές περιοχές στο υπό διαμόρφωση κράτος. Η Κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρεί τις συζητήσεις περί μακεδονικού «κράτους», Μακεδονικής «πατρίδας» ή Μακεδονικής «εθνικής συνειδήσεως» αδικαιολόγητη δημαγωγία που δεν αντιπροσωπεύει εθνική ή πολιτική πραγματικότητα και διαβλέπει με τη σημερινή της επανεμφάνιση σε μια πιθανή συγκάλυψη επιθετικών προθέσεων κατά της Ελλάδας.”

ΕΛΛΗΝΑΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ!

Ο κάτοικος Βουλγαρίας κ. Brunwasser αναφέρει στη συνεχεία (συνεχίζει πάντα στην Επιστολή του ο Καθηγητής), με έκδηλη καταφρόνηση, ότι η Ελλάδα ισχυρίζεται πως ο “Αλέξανδρος Γ΄, ο Μέγας Αλέξανδρος είναι .....Έλληνας”. Αυτή η στάση με περιπλέκει. Τι “διεκδίκηση” υπάρχει; 

  Ο προ-προ-πάππος του Αλεξάνδρου, ο Αλέξανδρος Α΄ είχε πιστοποιηθεί ως Έλληνας στην Ολυμπία και σύμφωνα με τα λεγόμενα του πατέρα της ιστορίας: “Συμβαίνει να γνωρίζω ότι [οι πρόγονοι του Αλεξάνδρου] είναι Έλληνες” (Ηρόδοτος 5.22) Γραμμένα με ελληνικά γράμματα, 2.300 χρόνια πριν, πιστοποιούν αδιαμφισβήτητα την ελληνικότητα των Μακεδόνων και της Μακεδονίας, που με τον Αλέξανδρο τον Α΄ έσωσε στις Πλαταιές την Ελλάδα, με τον Φίλιππο ετοίμασε το όραμα και το στράτευμα και με τον Αλέξανδρο Γ΄ τον Μέγα, πέτυχε την κατάλυση της απέραντης και πανίσχυρης Περσικής Αυτοκρατορίας, στο όνομα όλων των Ελλήνων

  Ο πατέρας του Αλεξάνδρου, ο Φίλιππος, είχε νικήσει σε διάφορα ιππευτικά αθλήματα στην Ολυμπία και τους Δελφούς (Πλούταρχος, Αλέξανδρος 4.9; Ηθικά 105A), που αποτελούν τα πλέον Ελληνικά από όλα τα Ιερά της αρχαίας Ελλάδας, στα οποία δεν ήταν επιτρεπτή η συμμετοχή μη Ελλήνων σε αγώνες. Εάν ο Φίλιππος ήταν Έλληνας, δεν ήταν επίσης και ο γιός του Αλέξανδρος Έλληνας; 

ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

Ο Ευριπίδης, ο οποίος πέθανε και ετάφη στη Μακεδονία (Θουκυδίδης apud Pal. Anth. 7.45; Παυσανίας 1.2.2; Διόδωρος ο Σικελός 13.103), έγραψε το έργο Αρχέλαος, προς τιμή τού προγόνου του Αλεξάνδρου, στη Σλαβική γλώσσα; 
  Όταν έγραψε τις Βάκχες, ευρισκόμενος στην Αυλή του Αρχέλαου, δεν το έγραψε στα Ελληνικά, όπως έχει διασωθεί μέχρι τις ημέρες μας; 
  Μήπως πρέπει να υποθέσουμε ότι ο Ευριπίδης ήταν «Μακεδόνας», που έγραφε στα Σλαβικά (σε μια εποχή που αυτή η γλώσσα δεν υπήρχε) και μετά τα έργα του μεταφράστηκαν στα Ελληνικά;

ΣΕ ΠΟΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΕ Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ;

  Ποια ήταν η γλώσσα στην οποία ο Αριστοτέλης δίδασκε τον Αλέξανδρο; 
  Ποια γλώσσα μετέφερε ο Αλέξανδρος στις εκστρατείες του στην Ανατολή; 
  Γιατί έχουμε σήμερα αρχαίες επιγραφές στην Ελληνική, σε πόλεις που ίδρυσε ο Αλέξανδρος, φθάνοντας μέχρι το Αφγανιστάν, και όχι στη Σλαβική; 
  Γιατί η Ελληνική επικράτησε παντού στην Αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου, εάν αυτός ήταν πραγματικά όχι Έλληνας αλλά “Μακεδόνας”; (σ.σ. εν. εθνικά “Μακεδόνας”)
  Γιατί η Καινή Διαθήκη γράφτηκε στην Ελληνική και όχι στη Σλαβική;

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΣΛΑΒΙΚΑ

Στη σελίδα 57 της αποκαλούμενης «Επιστολής από τη Μακεδονία», υπάρχει φωτογραφία
 του συγγραφέα, που στέκεται μπροστά από “μπρούτζινο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην πόλη Πριλέπ”. Το άγαλμα είναι έκδηλα σύγχρονης κατασκευής, αλλά το ερώτημα είναι εάν Αλέξανδρος θα μπορούσε να διαβάσει την επιγραφή που φέρει στη Σλαβική γλώσσα, κάτω από τα πόδια του. Με την δεδομένη ιστορικά μεταγενέστερη ανάπτυξη της Σλαβικής σε σχέση με την Ελληνική γλώσσα, η απάντηση είναι προφανής...

"ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ" ΤΟΥ MATTHEW BRUNWASSER

Παρά το ότι είναι καλοδεχούμενη η αναφορά του κ. Brunwasser σε αρχαιολογικά θέματα της Παιονίας, η εκ μέρους του υιοθέτηση και η προβολή συγχρόνων πολιτικών επιδιώξεων των κατοίκων της ως προς την χρήση της ονομασίας Μακεδονία, δεν είναι μόνο μη καλοδεχούμενη, αλλά αποτελεί παροχή κακών υπηρεσιών προς τους αναγνώστες του περιοδικού Archaeology, οι οποίοι φαντάζομαι ότι ενδιαφέρονται για ιστορικές αλήθειες. Αλλά τότε, η απόφαση εκ μέρους του περιοδικού Archaeology – ενός εντύπου του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ - για την διάδοση αυτής της ιστορικής ανοησίας, αποτελεί εγχείρημα σε βάρος της αξιοπιστίας του.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΗΤΑΝ ΜΟΝO ΜΙΑ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

  Ας λεχθεί ακόμη μία φορά: Η περιοχή της αρχαίας Παιονίας, ήταν μέρος της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας, όπως ήταν επίσης η Έφεσος, η Τύρος, η Παλαιστίνη, η Μέμφις, η Βαβυλώνα, τα Τάξιλαe και δωδεκάδες ακόμη. Όλες αυτές είχαν γίνει «Μακεδονικές» για μία περίοδο, αλλά καμία από αυτές δεν ήταν ποτέ η «Μακεδονία».

  Ας μου επιτραπεί να περατώσω αυτή τη επεξήγηση κάνοντας μία πρόταση, για την επίλυση του ερωτήματος της σύγχρονης χρήσεως της ονομασίας «Μακεδονία». Η Ελλάδα πρέπει να προσαρτήσει την Παιονία, όπως έκανε ο Φίλιππος Β΄ το 359 π.Χ. Αυτό θα φαινόταν αποδεκτό από τους σύγχρονους κατοίκους της εν λόγω περιοχής, δεδομένου ότι ισχυρίζονται πως είναι Ελληνική, ενστερνιζόμενοι το όνομα της Μακεδονίας και του πλέον διάσημου τέκνου της. Τότε οι σύγχρονοι κάτοικοι αυτής της νέας Ελληνικής περιοχής, θα μπορούσαν να ασχοληθούν να μάθουν, να μιλούν και να γράφουν Ελληνικά, ας ελπίσουμε τόσο καλά, όσο τα ήξερε και ο Μέγας Αλέξανδρος.

Ειλικρινώς,

Stephen G. Miller, Επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Berkley, Καλιφόρνια, ΗΠΑ

Υ.Γ. Για μία πληρέστερη εξέταση αρχαίων αποδείξεων περί της Παιoνίας, βλέπε I. L. Merker, “The Ancient Kingdom of Paionia,” Balkan Studies 6 (1965) 35-54

Κοινοποίηση:
C. Brian Rose, President, Archaeological Institute of America
Hillary Rodham Clinton, Secretary of State of the United States of America
Dora Bakoyiannis, Minister of Foreign Affairs of Greece
Antonis Samaras, Minister of Culture of Greece
Olli Rehn, European Commissioner for Enlargement
Erik Meijer, Member, European Parliament 

Μένουμε(;;;) Ελλάδα...

Το παραδέχομαι, πέρασε πολύ καιρός από την τελευταία φορά που έγραψα και ζητώ ταπεινά συγγνώμη γι' αυτό. Έδωσα χώρο και χρόνο σε δύο συνεργάτες του blog, τον Σαρδέλα και τον Zastro(Χρήστος από Ιταλία). Ο πρώτος βρίσκεται σε σιωπηρή τιμωρία για τα τελευταία του άρθρα και ειδικά το τελευταίο. Πρέπει να συνηδειτοποιήσει επίτελους σε ποιο blog γράφει και τα λέω όλα αυτά δημόσια γιατί εδώ, σε αντίθεση με τις περισσότερες περιπτώσεις, θέλουμε τα εν οίκω εν δήμω. Τώρα θα μου πείτε δε γνώριζες ότι θα έγραφε τέτοια άρθρα όταν του πρότεινες συνεργασία; Φυσικά, θα σας απαντήσω αλλά κάτι το ότι ήταν ελεύθερος και δε χρειαζόταν να σπάσω κανένα συμβόλαιο, κάτι το ότι ήθελα και μία γνώμη βορειοελλαδίτικη με οδήγησαν στην απόφαση να του κάνω την τιμή να συμμετέχει στο boufos7.blogspot.com. Επαναλαμβάνω Σαρδέλα, boufos7. Επτά. ΕΠΤΑ. Δεν είναι τυχαίος αυτός ο αριθμός μετά τη λέξη boufos ρε τενεκέ. Πρόσεχε τι γράφεις...
Από την άλλη ο Χρήστος προσθέτει ποιότητα στην ομάδα. Η μονοτονία των γελοίων posts(των δικόνε μου δηλαδή) και των οπαδικών και κάφρικων(βλ. Σαρδέλα), θα σπάει που και που με άρθρα σοβαρά και ίσως μερικές φορές και καταγγελτικά. Εξαπλωνόμαστε και αποκτούμε πολλές θεματικές ενότητες. Σημειώνω για τον Χρήστο ότι μπορεί εύκολα κι αυτός με την πολύ ανεπτυγμένη αίσθηση του χιούμορ που έχει να γράψει και λίγο πιο ελαφριά πράγματα και είμαι σίγουρος ότι θα το κάνει και αυτό.

Πάμε τώρα όμως στον πραγματικό λόγο για τον οποίο γράφεται τούτο εδώ το post. Μπορεί να έλειψα καιρό αλλά επανέρχομαι με θεματάκι exclusive, καυτό και πιασάρικο ταυτόχρονα. Προσπαθούμε πολύ καιρό τώρα να βγάλουμε άκρη με το θέμα Βαλβέρδε. Θα μείνει; Δε θα μείνει; Αν μείνει, θα μείνει και ο Λέτο; Αν φύγει, ο Λέτο θα κλωτσάει μπουκάλια μπροστά στο Δουρέκα με αποτέλεσμα ο Κούλης να τρομάζει; Αν μείνει, θα περάσουν όλες οι εισηγήσεις του για το σχεδιασμό της νέας χρονιάς; Ο Πατσατζόγλου θα βγει από την 11άδα; Άλλη ομάδα θα πάρει πρωτάθλημα; Στους ομίλους του Τσου Λου θα μπει ο Ολυμπιακός τη νέα χρονιά;
Βλέπετε πόσα ερωτηματικά έχουν δημιουργηθεί... Και να ΄ταν μόνο αυτά αγαπητοί μου αναγνώστες...
{Τώρα που είπα αναγνώστες και με αφορμή ένα προγραμμάτακι που έχω βάλει για να βλέπω από ποια χώρα είστε όοοοοολοι εσείς οι αναρίθμιτοι που μπαίνετε στο blog, να κάνω αυτό που κάνουν και στην τηλεόραση ή και το ραδιόφωνο ορισμένες φορές. Να στείλω ιδιαίτερους χαιρετισμούς λοιπόν σε Ιταλία, ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Κύπρο φυσικά, Τσεχία, Ταϊλάνδη(?), Τουρκία, Ινδονησία(??), Ινδία(Slumdog Millionaire), Καναδά, Ισπανία, Ολλανδία και φυσικά σε όλους εσάς από όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ελλάδας που εμπιστεύεστε εμάς για να ικανοποιήσετε τις ψυχολογικές σας ανωμαλίες...}
Κλείνω αυτή τη μικρή παρένθεση κι επανέρχομαι στο θέμα με τα ερωτηματικά που έχει δημιουργήσει ο Ισπανός προπονητής του Ολυμπιακού. Έφτασε η ώρα όμως να δοθούν απαντήσεις σε όλα αυτά. Και ποιός πιο κατάλληλος ν' απαντήσει από τον ίδιο τον Ερνέστο Βαλβέρδε. Το boufos7.blogspot.com εξασφάλισε για σας μόνο μία συνέντευξη που θα συζητηθεί, θα προκαλέσει και θα κάνει τον Λέτο να ζητήσει να του μεταφράσουν κάθε λέξη απ' αυτήν. Πριν ξεκινήσουμε να πω ότι αμέσως μετά από κάθε ερώτηση ακολουθεί φωτογραφία με τη γκριμάτσα του Βάσκου τεχνικού τη στιγμή ακριβώς που ακούει αυτό που ρωτάω...


Boufos: Σενιόρ Βαλβέρδε γειά σας. Ο κόσμος του Ολυμπιακού ρωτάει να μάθει αν μείνετε στον πάγκο της ομάδας και τη νέα χρονιά. Μάλιστα φωνάζει συνθήματα με το όνομα σας σε ρυθμό Seven Nation Army από Whtite Stripes...

Βαλβέρδε: Μπράβο... Και γω τι θέλετε να κάνω;

Boufos: Να μας λύσετε την απορία μας. Θα μείνετε;

Βαλβέρδε: Ωραία ερώτηση μου κάνετε και χαίρομαι γι' αυτό. Κοιτάξτε να δείτε έχω ξανααπαντήσει σε αυτήν την ερώτηση αλλά όχι με τον καταπληκτικό τρόπο με τον οποίον μου την θέσατε εσείς... Το θέμα είναι πολύ απλό. Μου είχε γίνει πρόταση από τον προέδρο για να παραμείνω 2 μήνες πριν. Έγω τότε ζήτησα λίγο χρόνο να το σκεφτώ. Και να σας εξηγήσω τι σκεφτόμουν τόσο καιρό. Όπως πιθανόν γνώριζετε η γυναίκα μου βρίσκεται στην Ισπανία και δεν ξέρω τι γίνεται εκεί τόσο καιρό που λείπω. Εδώ φαντάρος πας για κάποιους μήνες και το σπίτι της κοπέλας σου γίνεται κέντρο διερχομένων. Προσπαθώ να την πείσω να έρθει εδώ αλλά έχει πιάσει φιλιές με τη γυναίκα του Σορεντίνο ο οποίος παίζει στο πρωτάθλημα της χώρας μου. Ε η κυρία Σορεντίνο της βάζει λόγια συνέχεια να μην πάει στην Ελλάδα γιατί λέει μόλις πάτε εκεί ο άντρας σου θα αρχίσει ν' ακούει μια αθλητική εκπομπή το βράδυ και δε θα δίνει σημασία σε σένα. Πρέπει να λέει αυτή που έχει για σήμα το τραγουδάκι που είπες πριν Boufos και στου οποίου το ρυθμό τραγουδάνε οι οπαδοί μας το όνομά μου. Όντως εξαιρετική εκπομπή... Αγαπημένος μου ακροατής είναι ένας Σταμάτης γιατί ήταν ο μόνος που στήριζε τον Όσκαρ τη μεταγραφή μου και πολύ τον συμπάθησα. Και φυσικά ο θόρυβος που ακούγεται όταν βγαίνει με νανουρίζει και πλέον δεν μπορώ να κοιμηθώ αν δεν τον ακούσω. Άλλη μία παράμετρος που μ' έκανε να σκέφτομαι αν θα δεχτώ την πρόταση του Ολυμπιακού ήταν η πώληση της Ολυμπιακής Αεροπορίας στον κύριο Βγενόπουλο. Τόσες μέρες παρακολουθούσα Χατζηνικολάου, Ευαγγελάτο αλλά και Μητσικώστα που απ' ότι μου έχουν πει κάνει πολύ καλά και τους δύο και περίμενα να δω τι θα γίνει. Ο λόγος φυσικά είναι απλός. Άνθρωποι είμαστε, το καλοκαίρι μπορεί να μας τύχει καμιά Ανόρθωση και ν' αποκλειστούμε πάλι στα προκριματικά. Όπως καταλαβαίνετε ο πρόεδρος θα θυμώσει και γω πρέπει να βγάλω αεροπορικά εισιτήρια για την πατρίδα. Κι επειδή ταξιδεύω πάντα με Ολυμπιακή ήθελα να δω αν μετά την πώληση της εταιρείας μειωθούν οι τιμές για Ισπανία γιατί είμαι και λίγο σφιχτός με τα οικονομικά...
Όπως καταλαβαίνετε μετά από όλα αυτά θα μείνω μόνο αν θέλω εγώ, θέλει ο πρόεδρος, η Θύρα7, ο Σάββας Θεοδωρίδης, ο Βασίλης Γκαγκάτσης, ο Γιώργος Λούβαρης και ο Νίκος Αλέφαντος. Δύσκολο να έχουν την ίδια άποψη τόσα πολλά άτομα, άρα δύσκολο και να μείνω. Όμως από την άλλη η πρόταση έγινε. Βέβαια έγινε πριν τον αποκλεισμό από τη Σεντ Ετιέν. Αν ισχύει μέχρι τώρα, θα τη μελετήσω λίγους μήνες ακόμη και θα αποφασίσω. Αν μου γίνει κάποια άλλη θα μείνω μέχρι να τη μελετήσω και αυτήν άρα του χρόνου θα είμαι σίγουρα στον πάγκο του ΟΣΦΠ και θα εργάζομαι χωρίς συμβόλαιο γιατί για να βάλω εγώ υπογραφή σε συμβόλαιο θέλω το χρόνο μου. Μου το είχε πει και ο παππούς Ερνέστο άλλωστε... "Την υπογραφή σου και κάτι άλλο να προσέχεις παιδί μου πού τη βάζεις".. Έτσι μου είχε πει. Όπως καταλαβαίνετε και το σεξ με τη γυναίκα μου είναι δύσκολη περίπτωση. Αρχίζουμε τα προκαταρκτικά Δευτέρα, μπαίνουμε στο ψητό την Πέμπτη και τελειώνουμε Κυριακή. Αλλά αυτά δεν ενδιαφέρουν...

Boufos: Πλάκα κάνετε κύριε Βαλβέρδε; Στην Ελλάδα είμαστε, αυτά και αν ενδιαφέρουν εδώ... Τέλος πάντων. Αν τελικά μείνετε, τι θα γίνει με το Λέτο;

Βαλβέρδε: Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα με το Λέτο και αυτός δεν έχει κανένα πρόβλημα με μένα. Άλλωστε κάτι μπουκάλια και κάτι μπάλες κλότσησε, όχι εμένα... Πρέπει να βάλουμε όλοι τους εγωισμούς μας κάτω από τα λεφτά...εεεε... με συγχωρείτε... την ομάδα ήθελα να πω. Μπούφο μην το γράψεις αυτό με τα λεφτά ε...


Boufos: Σε περίπτωση πάντα που θα μείνετε, τι θα γίνει με το σχεδιασμό της νέας χρονιάς;

Βαλβέρδε: Τον ποιόν;(Γέλια, χαχανητά, πέσιμο από την καρέκλα)... Ό,τι έγινε και πέρσι... Θα ζητήσω εγώ 6-7 παίκτες και κυρίως στο κέντρο, αλλά θα ανανεωθεί το συμβόλαιο του Πάτσα και όλα καλά...

Boufos: Άρα και φέτος θα κάνει ότι θελήσει ο κύριος Κόκκαλης χωρίς να υπολογίσει τη γνώμη σας, αλλά αντιθέτως ακούγοντας τρίτους από το περιβάλλον του...

Βαλβέρδε: Εσύ το λες αυτό... Με τον κύριο Κόκκαλη έχουμε μια άριστη συνεργασία... Άλλωστε φάνηκε και στο θέμα Λέτο ότι τελικά με στηρίζει και περνάει το δικό μου...

Boufos: Μια τελευταία ερώτηση... Δε σας προβληματίζει το γεγονός ότι μετά τα Χριστούγεννα η ομάδα δείχνει λίγο σκασμένη ή τέλος πάντων χωρίς να έχει τις ανάσες που είχε στο πρώτο μισό της περιόδου; Τι προτίθεστε να κάνετε του χρόνου για μη συμβεί αυτό;

Βαλβέρδε: Να μπω να παίξω εγώ... Το δε πλασέ μου, μεγάλου παίκτου...



Ευχαριστούμε πολύ τη γλυκήτατη μεταφράστρια της ΠΑΕ Ολυμπιακός(Μαρίνα αν δεν κάνω λάθος, το όνομά της) που κάθισε σπίτι της και αναγκαστήκαμε να κάνουμε μια τελείως ελεύθερη μετάφραση μόνοι μας...

Il Mistero Buffo...(Μορφωθείτε λίγο ρε)

(Το παρόν κείμενο αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Χρήστου από Ιταλία, οπαδό της Ρόμα και του Παναθηναϊκού, φίλο της γνωστής ραδιοφωνικής εκπομπής που σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο...)


Με το «Μιστερο Μπουφο» η τεχνη του Νταριο Φο, φθανει στον υπερτατο βαθμο αυθεντικοτητας και νεωτερισμου,ακολουθωντας οχι το θεσμικα παραδοσιακο θεατρικο μοντελο,αλλα την πυγμη της εκφρασης και το επικοινωνιακο του ταλεντο,στοιχεια που παραπεμπουν σε ιταλικα θεατρικα μοντελα του μεσαιωνα,των πλανωδιων και καλλιτεχνων που στηριζονταν σε «αναρχικες» και οχι politically correct μεθοδους.
Ο Φο - μεγαλος ρητωρ ων - ακροβατωντας μεταξυ σοβαροτητας και ιλαροτητας, ξετυλιγει ενα κουβαρι αδικιων και καταχρησης εξουσιων πολυ χρησιμο για την περιοδο κρισης που διερχονται οι Ευρωπαικες κοινωνιες (συνεπως και η πολυπαθη Ελληνικη...) προσπαθωντας να ξυπνησει συνειδησεις διοτι μεσα του κυριαρχει το αισθημα της αδικιας.Και προσοχη...μιλαμε για ενα εργο του 1969.

Ο πλανωδιος ειναι μια θεατρικη λαικη εκφραση,η οποια λειτουργει βασει συναισθηματων της στιγμης και μεσω προσωπικων βιωματων και ιδιας κουλτουρας.Αυτα τα χαρακτηριστικα χρησιμοποιησε και ο Φο,προσαρμοζοντας τα στις προσωπικες του ερμηνευτικες και επικοινωνιακες αναγκες.

Οι πλανωδιοι εδιναν παραστασεις σε πλατειες,πανηγυρια,αγορες με την παλια εννοια του ορου...Ανακαλυψαν εναν ιδιοτυπο τροπο επικοινωνιας μεσω της γλωσσας του σωματος,της μιμησης,της κινησης,της παραγωγης ηχων αναλογως την περισταση αφου ταξιδευαν σε μερη με διαφορετικα ηθη,εθιμα,ακομα και γλωσσα αφου στο μεσαιωνα οι διαλεκτοι ηταν πολυ διαδεδομενες στις περισσοτερες δυτικοευρωπαικες (και οχι μονο) χωρες.
Συνεπως η...«μιμητικη» ηταν τροπον τινα και ενας αναγκαστικος τροπος επικοινωνιας ωστε να αντιλαμβανεται το κοινο στο συνολο του το εργο.Με την παροδο των ετων και των παραστασεων βεβαια,η μιμητικη εγινε και ενας εξυπνος τροπος να ξεγελουν και τη λογοκρισια.

Ο ιδιος ο Νταριο Φο εχει πει επι του θεματος "Απο παλαιοτατων χρονων,ο πλανωδιος γυρναγε αγορες και πλατειες και μεσω της σατιρας και της τεχνης,εκτοξευε απιστευτες κατηγοριες κατα της εξουσιας.Ηταν ο μοναδικος τροπος κοινωνικης διαμαρτυριας και η τεχνη ηταν μια διεξοδος στα δυσκολα χρονια και ξυπνουσε συνειδησεις στο κοινο που δεν διεθετε την πολυπλευρη πληροφορηση του σημερα.Και ακριβως γι αυτο το λογο ηταν ενα κοινο θυμωμενο,«μπρουσκο» και αγγιζε τα ορια του γκροττεσκου.Μπορουμε να πουμε οτι ο πλανωδιος αποτελουσε την εφημεριδα της εποχης,αφου πολυς κοσμος μαθαινε ειδησεις και πραγματα μεσω του θεατρου."

Ο Φο απο τις αρχες της δεκαετιας του 60 ειχε ξεκινησει μια ερευνα για το θεατρο της μεσαιωνικης περιοδου - το οποιο σχεδον αποκλειστικα ασχολειτο με θρησκευτικα ζητηματα αφου η εξουσια διανεμετο απο την εκκλησια και το Παπικο κρατος σε συνδυασμο με τους Βασιλεις - και μαλιστα σε πολλα εργα του εχει αυτουσια κειμενα και παρλατες απο εκεινη την εποχη καθως και ελευθερες αποδοσεις προσαρμοσμενες στις αναγκες του σημερα.
Ειναι σα να ανεστησε εναν ξεχασμενο κοσμο,επαναδημιουργωντας μια τεχνη που ειχε χαθει στη ληθη επειδη «βολευε» την εξουσια.

Με το Mistero buffo ο Φο προσπαθει να καταδειξει ακριβως τη διαταξικη μαχη και την αδικια που υφισταται η μικρομεσαια ταξη,παντοτε βολικη και στο στοχαστρο απο την εκαστοτε εξουσια.
Η παραπανω προσεγγιση συνοψιζεται με εκπληκτικο τροπο στην εισαγωγικη παρεμβαση του Mistero buffo, στο πρωτο κεφαλαιο "Μοσχοβολιστο φρεσκο Τριανταφυλλο" με το οποιο ο Φο κανει μια εμφανη παραπομπη σε ενα πολυ διασημο ιταλικο σχολικο συγγραμμα,ενα ποιημα σικελικης καταγωγης το πιο γνωστο ως Contrasto di Cielo d'Alcamo. Προκειται για το διαλογο ενος τελωνιακου του Μεσαιωνα με μια κοπελα που αρνειται να ενδωσει στις ερωτικες του προτασεις.Το εν λογω ποιημα εχει αριστοκρατικες καταβολες και σοφιστικε προεκτασεις.Μονο ενας πολυπραγμων και μορφωμενος ανθρωπος θα μπορουσε να χρησιμοποιησει μια ανηθικη προταση ωστε να περασει μηνυματα κοινωνικης προεκτασης διαφευγοντας τη δαμοκλειο σπαθη της λογοκρισιας...

Ο ιδιος ο τιτλος του εργου του Φο,«Mistero buffo», ειναι εμβληματικος και καταδεικνυει την επιλογη του συγγραφεα να χρησιμοποιησει τη λαικη ειρωνια και να προκαλεσει το κοινο αισθημα και το λαικο προβληματισμο.Διοτι Mistero buffo σημαινει «ενα αστειο μυστηριο» (και οχι ασφαλως το μυστηριο του Μπουφου,οπως θα ηθελε πιθανως ο blogger που με φιλοξενει...)
Οπου μυστηριο βεβαια,φανταστειτε τη μεσαιωνικη τροπον τινα εννοια του ορου,δηλαδη τη θρησκευτικη και...αλχημιστικη προεκταση του ορου,η οποια μεταξυ αλλων ισχυει και μεχρι τις μερες μας και αποτελει και μερος της ορθοδοξης παραδοσης.Απλως προσθεστε το μεσαιωνικο πεπλο και το μυστικιστικο της υποθεσης,το ανεξερευνητο και το νοστραδαμικο αγνωστο.
Κατ ουσιαν ενα Mistero buffo ειναι μια ειρωνικη προσεγγιση θρησκευτικων θεματων δια της σατιρας.

Στην ερμηνεια των «μυστηριων» ο πλανωδιος ηθοποιος του Μεσαιωνα,δεν ειρωνευοταν την εκκλησια (που οπως ειπαμε συγκεντρωνε το μεγαλυτερο μερος της εξουσιας) αλλα εξεφτελιζε εκεινους που χρησιμοποιουσαν τη θρησκεια ωστε να προωθησουν ιδιες αναγκες και να αδικησουν το λαο εν ονοματι της εκκλησιας προκειμενου να διευρυνουν την περιουσια τους και να διατηρησουν τα προνομια και το status quo ανεξαρτητως προσοντων και ικανοτητων του καθενος.

Το Mistero buffo ειναι ενα εργο που βασιζεται στην ερμηνεια ενος μονο ηθοποιου,ο οποιος ερμηνευει στην αυθεντικη παδανικη διαλεκτο με βενετσιανικες,λομβαρδιες και πιεμοντεζικες επιρροες.Σα να λεμε δηλαδη,ενα μειγμα απο Μακεδονικες διαλεκτους μαζι με καποια Θρακικα στοιχεια.
Ο ηθοποιος αλλαζει διαρκως ταυτοτητες,διχως την αναγκη μακιγιαζ και κοστουμιων,διατηρωντας διαρκη επικοινωνια με το κοινο και ζητα ανα τακτα διαστηματα τη συμμετοχη και τη βοηθεια του.Οπου χρειαζεται επεξηγει,λυνει αποριες και γενικοτερα δινει στο κοινο την αισθηση του συμμετεχοντος.
Ακομη μια παραπομπη στο πλανωδιο μεσαιωνικο θεατρο,οπου οι ηθοποιοι,εκμεταλλευομενοι και απροοπτα εισηγαγαν το κοινο στη ροη του εργου.Ο ιδιος ο Φο ειπε επ αυτου οτι ασφαλως δεν ηταν εκεινος που ανακαλυψε την τεχνη και τη μεθοδο του απροοπτου,αφου πολλοι ηθοποιοι την ειχαν ηδη εισαγει ακομη και ως μερος του εργου που παρουσιαζαν.
Πολυ απλοικο παραδειγματος χαρην ηταν να υποδυθει ο ηθοποιος το τσιμπημα μιας μελισσας η οποια κατα φαντασιαν τον κυνηγουσε στη σκηνη και χρησιμοποιειτο οταν το κοινο φερειπειν κουραζοταν απο τα πολιτικα υπονοουμενα και σοκαριζοταν απο αναφορες οπως ας πουμε ο Ιησους που χαστουκιζε τον Παπα.Μ αυτον τον τροπο ομως εμενε στο μυαλο του θεατη οτι ο Ιησους δεν εχει καμια σχεση με τον Παπα,οπως ηθελε να παρουσιαζει το παπικο κρατος,αλλα ειναι κατι παρα πολυ ανωτερο και τιμωρει εκεινους που παρουσιαζονται ως τιμωροι του λαου.

Για να γινει αντιληπτη βεβαια αυτη η πρωτοτυπη θεατρικη φορμα,ειναι αναγκαιο να παρακολουθησει κανεις μια παρασταση του Φο.Παραστασεις που ειναι μοναδικες στο ειδος τους και καθε μια ξεχωριστη και ανεπαναληπτη.
Καθε φορα,αναλογως τον τοπο,την επικαιροτητα,τη διαθεση του κοινου,η επικοινωνιακη κατασταση που δημιουργειται ειναι διαφορετικη και η σκηνικη παρουσια του ηθοποιου αλλαζει.Αυτο ειναι αλλωστε το γοητευτικο του θεαματος και μπορω να καταθεσω και την προσωπικη μου εμπειρια επ αυτου...
Σε μια παρασταση στο ανοιχτο θεατρο της Βιτσεντσα,κατα τη διαρκεια του εργου ξεκινησε μια απο τις γνωστες καλοκαιρινες μπορες.Αμεσως δημιουργηθηκε σχεδον πανικος στο κοινο με τις καλοντυμενες κυριες να ψαχνουν μερος να μη βραχουν,ομπρελες και γενικοτερα μια κατασταση κωμικοτραγικη.
Ο Φο λοιπον,ξεκινησε υπο την πολυ δυνατη βροχη ενα διαλογο με τους κεραυνους (!) και τις βροντες (!) προεκτασσοντας τον ακομη και με το Θεο! Ολο το κοινο εξαφνα ξεχασε το νερο και εξακολουθησε να παρακολουθει μαγεμενο τον καλλιτεχνη,ο οποιος υπο καταρρακτωδη βροχη για ενα εικοσαλεπτο εδωσε μια απο τις πιο εμφατικες παραστασεις του.

Ηταν μια πραγματικα αξεχαστη εμπειρια που εκανε σαφες σε ολους για ποιο λογο ο συγκεκριμενος καλλιτεχνης θεωρειται απο τους πιο σημαντικους της εποχης μας και για ποιο λογο τιμηθηκε με το Νομπελ Λογοτεχνιας απο τη Σουηδικη Ακαδημια το 1997.

Εντεχνως δεν ασχοληθηκα καθολου με το εργο αυτο καθαυτο και εκανα μια εισαγωγικη παρεμβαση με κοινωνικες προεκτασεις.Θεωρω οτι ειναι πολυ καλυτερο να διαβασει καθενας μας το βιβλιο ¨η ακομη και να δει το εργο εαν γνωριζει καλα την ιταλικη γλωσσα.Πολλες απο τις αναφορες του εργου αφορουν αμεσα τη σημερινη κοινωνικη κατασταση στη χωρα μας και βοηθουν στο να κατανοησουμε καλυτερα καποιες πολιτικες προεκτασεις απο τους εχοντες την εξουσια.Αχρωματιστα και ανευ πολιτικου προσανατολισμου.Διοτι η εξουσια ειναι διαχρονικη και η εμπορια ονειρων σε αμεση σχεση με τον κατακερματισμο τους.

Ευχαριστω πολυ το...Mistero Βuffo που μου εκανε την τιμη να με φιλοξενησει και μου εδωσε την ευκαρια να αποτυπωσω καποιες σκεψεις για το μεγαλο καλλιτεχνη Νταριο Φο και το ανεπαναληπτο εργο του που για καποιον...μυστηριο λογο συμπιπτει με το ονομα του blogger.

Pablo Garcia VS Karembeu

Δύο ποδοσφαιριστές οι οποίοι έχουν γράψει την δική τους ιστορία στο Ελληνικό και όχι μόνο ποδόσφαιρο,ο Pablo Garcia την γράφει ακόμη.Κοινά στοιχεία των δύο αρκετά,ίδια θέση-ίδιος ποδοσφαιρικός τσαμπουκάς-ίδιο πάθος-ίδια ποιότητα.
Και οι δύο έχουν απασχολήσει τον αθλητικό δικαστή για κάποιες ενέργειες μη ποδοσφαιρικές που έγιναν εντός αγωνιστικού χώρου.Ο μεν Karembeu χτύπησε τον Οκκά και τον Καφέ σε παιχνίδι Ολυμπιακού-Π.Α.Ο.Κ. και ο δε Pablo Garcia χτύπησε τον Diogo σε παιχνίδι Ολυμπιακού-Π.Α.Ο.Κ. επίσης.
Η κίνηση του Karembue τιμωρήθηκε με την εξοντωτική ποινή της μίας αγωνιστικής,ενώ ο Pablo Garcia τιμωρήθηκε με το ''χάδι'' των τεσσάρων αγωνιστικών.
Άραγε οπαδοί του Ολυμπιακού γνωρίζετε την λέξη ισονομία?
Έχετε αντιληφθεί την σαπίλα του συστήματος?
Δυστυχώς ή ευτυχώς δε θυμάμαι την αντιμετώπιση που είχε λάβει ο Γάλλος χαφ του Ολυμπιακού από τους δημοσιογράφους,αλλά είμαι 100% σίγουρος ότι δεν υπήρχαν αντιδράσεις του τύπου ''δολοφόνος'',''να τον απελάσουμε''.... κ.τ.λ.
Το κείμενο αυτό είναι για αυτούς τους οπαδούς που έχουν επιλεκτική μνήμη και δεν κοιτάνε την κατσίκα τη δική τους,παρά μόνο αυτή του γείτονα.
Τέλος,ίσως το πρόβλημα αυτών που ασχολούνται με τον Pablo Garcia πρέπει να είναι το γεγονός ότι ο Ουρουγουανός παίκτης δεν αγωνίζεται στην ομάδα τους,λυπούμαστε πολύ για αυτό αλλά δεν αντέχουμε άλλο την προπαγάνδα σας ''μεγαλοεξυγιαντές'' του ποδοσφαίρου.Έρχονται δύο παιχνίδια σε καραισκάκι και τούμπα,ελπίζω να λείψουν τα επεισόδια προς τους ποδοσφαιριστές και τα ''μπερδεμένα''(πο λόγο της προπαγάνδας μισούν τον Pablo Garcia και Diogo) να μείνουν εκτός γηπέδου..

Όλα γίνονται τελικά... ΟΛΑ

Για πάμε. Έχουμε πλούσιο υλικό σήμερα, χαμός θα γίνει. Φυσικά και θα ασχοληθούμε με το ντέρμπυ Παναθηναϊκού-ΠΑΟΚ. Κι εφ όσον θα ασχοληθούμε μ' αυτό το ματς ξέρετε ποιος θα τύχει της προβολής που αξίζει. Ας πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή. Κι επειδή η αρχή είναι το ήμισυ του παντός λέω ν' αρχίσω κάνοντας μια διαπίστωση. Δεν είναι μόνο αυτό που φαντάζεστε που κάνει το παιχνίδι κάπως περίεργο να το πω ευγενικά. Αρκετά πράγματα συνέβησαν χθες που δε συναντάμε και κάθε μέρα. Θα αρχίσουμε με το πιο light και θα καταλήξουμε σ' αυτό που όλοι θέλουμε να αναφέρουμε ξανά και ξανά(μπας και το πιστέψουμε).

1)Στο νούμερο ένα ο πολύ συμπαθής Πάμπλο Γκαρσία. Ο διεθνής Ουρουγουανός του ΠΑΟΚ δεν τσακώθηκε σχεδόν καθόλου στο ντέρμπυ. Με κανέναν. 'Ισως να φταίει ότι έρχονται μέρες αγαπησιάρικες(έλα κοντεύει του Άγιου του Βαλεντίνου πάρε δώρο από τώρα μην τρέχεις τελευταία στιγμή), δεν ξέρω. Πάντως το πιο σκληρό που έκανε σε ολόκληρο το παιχνίδι είναι αυτό:



2)Όταν ακούτε τη λέξη Σάντος ποια εικόνα σας έρχεται στο μυαλό πρώτη απ' όλες; Ε; Ποια; Ε αυτή βέβαια:

Όχι, όχι, όχι! Εγώ φταίω! Δε διευκρίνησα και να τα αποτελέσματα. Δε μιλάμε για τη θρυλική Σάντος του Πελέ. Μιλάμε για τον Φερνάντο Σάντος, τον προπονητή. Τώρα που το ξεκαθάρισα, πώς τον έχετε φέρει στο μυαλό σας; Κάπως έτσι μήπως;

Ε βέβαια. Με το κλασικό κεφέ δερμάτινο μπουφάν και το ξεβαμμένο τζιν παντελόνι το οποίο τζιν μπορεί να μη φαίνεται στη συγκεκριμένη φωτό αλλά είμαι σίγουρος ότι το φοράει. Μια χαρά. Οι συνήθειες τόσων χρόνων δεν κόβονται εύκολα. Ήταν γραφτό όμως να κοπεί και αυτή η συνήθεια στο χθεσινό ντέρμπυ. Ο κόουτς του ΠΑΟΚ εμφανίστηκε στο ΟΑΚΑ κάπως έτσι:

Με κουστούμι σακάκι κανονικά. Είναι δυνατόν; Τον συγχωρούμε γιατί είναι εκτός Τούμπας. Αν τον δούμε κι εκεί έτσι θα τον περιποιηθούμε καταλλήλως...


3)Επιτέλους. Ομολογώ ότι δεν κρατιόμουν. Ήθελα να αναφερθώ σ' εκείνον από την αρχή και νομίζω πως το καταλάβατε από τις νύξεις μου. Ποιος έβαλε 2 γκολ χθες; Ναι ρε Λουκά, για κάτι τέτοιες στιγμές παρακολουθούμε ποδόσφαιρο. Σ' ευχαριστούμε και το λιγότερο που μπορούμεν να κάνουμε είναι να σου αφιερώσουμε το παρακάτω φωτορεπορτάζ. To you, with much much love and respect(για λίγο, μέχρι να κάνεις την πρώτη γκέλα και να σε βρίζουμε πάλι)...

α)Ξεκινάμε γυρνώντας το χρόνο πίσω. Ήταν Μάιος του 2008 όταν ο Λουκάς επέλεξε το νούμερο 11 στην Εθνική Ελλάδος για το Euro που ακολουθούσε. Χθες καταλάβαμε γιατί...



β)Και τώρα πάμε στο ματς αυτό καθ' αυτό. Πριν το ξεκίνημα του υπήρξαν κάποιες αντιδράσεις:

Πατέρας: "Πάλι έβαλε Βύντρα μωρέ...;;;"


Κύριος με το καφέ μπουφάν(του Σάντος; ε όχι...): "Κι αν σκοράρει πρόεδρε;"


β)Κατά τη διάρκεια του ματς:

Χαλκιάς: "Θα σε πιάσω κάποια στιγμή δεν μπορεί... Και καλά τώρα είσαι στο έδαφος, όταν σηκωθείς στον αέρα όμως δε μου γλιτώνεις..."



Σαλπιγγίδης: "Το 24 είναι αυτό που πήρε την κεφαλιά; Το δικό μας 24; Και ποιος φοράει το 24 σε μας; Ποιος;;; ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΣ..."
Χαλκιάς: "Τον Λουκά δεν τον είχα υπολογίσει... λογικό..."



Βύντρα: "Έτσι κουτουλάνε Τζεμπούρ... Μάθε κουτούλημα από τον άρχοντα..."



Σπυρόπουλος: "Άιντε Σαλπιγγίδη ακόμη και ο Βύντρα 2 γκολ έβαλε... κι εσυυύ..."



Σαλπιγγίδης: "Αυτό για να μάθεις να σκοράρεις και να με κοροϊδεύει μετά ο Σπυρόπουλος..."



Νίνης: "Ευτυχώς που έβαλες εσύ το τρίτο γιατί αν έκανε χατ τρικ ο Λουκάς εγώ θα σταμάταγα την μπάλα στα 19 στο λέω..."



γ)Μάλιστα μετά το ματς υπήρχαν πολλοί πανηγυρισμοί για την τριάρα...

Ουπς!!! Σόρυ λάθος... Εκούσιο ήταν, ήθελα να προκαλέσω λίγο...

Είμαι ο Έλληνας Αστυνομικός και... μόλις τελείωσα...

Κυρίες, δεσποινίδες και κύριοι. Μικρά και μεγάλα παιδιά. Ελληνίδες κι Έλληνες πολίτες. Πρέπει να είστε περήφανοι που και να νιώθετε τυχεροί, να ευγνωμονείτε το Θεό στον οποίο πιστεύετε, που γεννηθήκατε σ' αυτήν την ένδοξη χώρα. Μέχρι εδώ δεν υπάρχει ίχνος ειρωνείας για να μην παρεξηγηθούμε. Από δω και κάτω όμως αρχίζουν τα καλά. Η χώρα λοιπόν που στο παρελθόν έχει αναδείξει σπουδαίους ανθρώπους, τα σύγχρονα χρόνια δε μας τα λέει καλά. Αν εξαιρέσουμε εμένα, εσένα(μόνο και μόνο γιατί με διαβάζεις) και κανά-δυο-τρεις-τέσσερεις άλλους, παρατηρούμε μια ένδοια μεγάλων μυαλών. Ευτυχώς, όλοι οι δυο-τρεις-τέσσερεις που λέγαμε έχουν μαζευτεί στην Ελληνική Αστυνομία. Στην ΕΛ.ΑΣ λοιπόν επειδή δεν αρκεί να κάνουν σωστά τη δουλειά τους(δεν πιστεύω να αμφιβάλλει κανείς), πρέπει να ενημερώνουν με κάθε λεπτομέρεια και τον απλό κόσμο για τα αποτελέσματα των επιχειρήσεών τους. Ακολουθεί αληθινό πέρα για πέρα απόσπασμα πρόσφατου δελτίου τύπου της Αστυνομίας μας:

{Για να σας βάλω λίγο στο κλίμα το όλο θεμά αφορά σε επιχείρηση σε νυχτερινό κλαμπ απ' αυτά στα οποία γυναίκες επειδή ζεσταίνονται αρχίζουν να πετάνε ό,τι φοράνε και να χορεύουν αισθησιακά σε σωλήνες σαν αυτούς που γλιστράνε οι πυροσβέστες(σε στριπτιτζάδικο δηλαδή)}
"Ο ένας εκ των αστυνομικών συμφώνησε με μία εκ των γυναικών για τον ατομικό χορό και, αφού αρχικά τον οδήγησε σε υπάλληλο του νυχτερινού κέντρου, όπου παρέδωσε το προσημειωθέν από την Υπηρεσία μας χρηματικό ποσόν των πενήντα (50) ευρώ, στη συνέχεια αυτή τον οδήγησε στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο, όπου παντελώς γυμνή έτριβε τα γεννητικά της όργανα πάνω στο μόριο του αστυνομικού, προσποιούμενη την ερωτική πράξη, αφήνοντας τον ίδιο να τη θωπεύει ελεύθερα σε διάφορα σημεία του σώματός της, ενώ επίσης προέβη σε χειρομαλάξεις του μορίου του αστυνομικού-πελάτη, με αποτέλεσμα αυτός να εκσπερματώσει".

ΕΥΓΕ! Άλλη μια επικίνδυνη αποστολή εξετελέστη με απόλυτη επιτυχία. Αφού εκσπερμάτωσε το παλικάρι όλα καλά... Φαντάζεστε να μην τα είχε καταφέρει; Πώς θα αποδίδονταν οι κατηγορίες; Θα λέγαμε κάτι γίνεται εκεί πέρα αλλά εφ όσον οι πελάτες δεν... τότε δεν πρόκειται για κάποιο είδος σεξουαλικής πράξης, αλλά για απλό μασάζ με χειρομαλάξεις. Ο Αστυνομικός όμως πήρε το ρίσκο, ζόρισε τον εαυτό του και τα κατάφερε...
Πλέον όταν φωνάζετε κάποιο όργανο της τάξης για να σας βοηθήσει και ακούσετε να σας απαντάει "άιμ κάμινγκ"(i'm coming-i'm cuming, γι' αυτούς που δεν κατάλαβαν το καταπληκτικό λογοπαίγνιο), πηγαίνετε τοίχο-τοίχο για καλό και για κακό. Ποτέ δεν ξέρεις...